تفاوت خلیل با حبیت در چیست؟

خليل يک درجه از حبيب پائين تر است. خليل به جاي دوست انسان است که به بعضي اسرار زندگي مي تواند آگاه بشود و در قسمتي از کارها مداخله کند. اما حبيب به جاي فرزند اهل بيت است که دائم با انسان است، تمام کارها به او واگذار مي شود و از تمام اسرار آگاه است و در تمام کارها مداخله مي کند و در قلب و دل انسان جا مي گيرد.

خليل بجاي اهل و حبيب بجاي آل است. آل يک درجه از اهل بالاتر است. به همين دليل آل محمد صلي الله عليه و آله در صلوات و ساير امتيازات ولايتي با او شريکند اما اهل او با او شريک نيستند. اگر فرزندان را از نظر اهليت و خلوص با پدر در مراتبي قرار دهيم، اول به دليل ولادت و عدم عداوت، ذريه و اولاد شناخته مي شوند. در اين مرحله فقط محبت به پدر و مادر دارند اما چنان نيست که پدر کارها و اسرار خود را به آنها واگذار کند. از اين بالاتر اهليت پيدا مي کند که پدر مي خواهد بعضي از کارها و اسرار خود را به آنها واگذار کند، اما نمي تواند صد درصد آنها را به جاي خود بشناسد و در کارها و اسرار، خليفه خود قرار دهد. از اين بالاتر مرتبة آل و آليت است که در اين حال فرزندان درست در حد ادراکات و معارف پدر قرار مي گيرند و همه جا در کارها و اسرارها به جاي او و مثل او قرار مي گيرند. اگر در اين جا بين رتبه سلمان و علي بن ابيطالب از نظر قرب و نزديکي به پيغمبر مقايسه بوجود آوريم و يا اين که سنخيت و اهليت دو نفر از فرزندان امام را مانند عباس بن علي و حسين بن علي با شخص امام در نظر بگيريم، سلمان و عباس بن علي به جاي اهل و حضرت حسين و علي بن ابيطالب به جاي آل شناخته مي شوند و کساني که در اين درجه از معرفت و سنخيت نيستند به جاي اولادند. از اين درجه پائين تر، مستضعف و ناصر شناخته مي شوند که فقط اهل نجاتند ولي درجه و مقامي ندارند.

انسان هاي مرحلة پنجم اهل الله و انسان هاي مرحلة ششم و هفتم آل الله شناخته مي شوند. ائمه اطهار که آل رسول الله اند، آل الله شناخته مي شوند. (کتاب برهان معراج و شق القمر)