دلیل این همه فرصتی که خدا به انسان ها می دهد تا هرکس هر کاری می خواهد انجام دهد چیست؟

دليل اين كه خداوند تعالي به انسانها از نيك و بد فرصت مي دهد كه هر كس آنچه را صلاح خود مي داند انجام دهد پيدايش معرفت به بدي ها و خوبي ها از طريق انجام اعمال بد و خوب است زيرا يكي از عوامل آموزنده كه سطح فكر انسانها را بالا مي برد و به علم و معرفت مي رساند همين اعمال است، خواه از نوع حسنات باشد يا از نوع سيئات. بعضي ها گمال مي كنند كه ظهور كفر و گناه و قتل و كشتار مربوط به اين است كه كفار ميدان زندگي را از خدا گرفته اند و خدا را از تصرف در امور عقب زده اند. خيال مي كنند خدا نمي تواند از معصيت ها و ظلم و ستم ها جلوگيري كند. اولين كساني كه يك چنين عقيده اي پيدا كردند يهوديان بودند كه گفتند : يدالله مغلوله .... يعني دست خدا بسته شده كاري از او ساخته نيست. كفار هم وقوع آن همه جرم ها و ظلم و ستم ها را دليل اين مي دانند كه عالم و آدم بي صاحب است. خدائي وجود ندارد زيرا اگر خدا هست چرا جلو اين ظلم و ستم را نمي گيرد مخصوصاً اين كه ظالمان پيغمبران را كه مأمور خدا هستند به قتل مي رسانند و خدا مانع آنها نمي شود. پس يا خدا نيست كه اين همه فجايع واقع مي شود يا اگر هست عاجز است كه نمي تواند جلوگيري كند. ائمه (ع) فرموده اند: وقوع جرم و جنايت ها به اين دليل نيست كه جنايتكاران بر خدا غلبه كرده اند و خدا را كنار زده اند بلكه به اين دليل است كه خدا به آنها فرصت و مهلت مي دهد تا به نتايج ظلم و جنايت خود برسند و ببينند كه با كفر و گناه چه مصيبت ها براي خود ساخته اند. در اين موقع است كه در دو حال قرار مي گيرند كه هر دو حال مطلوب خدا و آموزنده بشريت است : يا از خط كفر و گناه برمي گردند و توبه مي كنند، كه خدا اين توبه را دوست دارد، يا به كفر و گناه خود ادامه مي دهند تا در برابر اين جنايات و مفاسد به زانو درآيند و در جهنم خود حبس شوند. پس براي پيدايش همين دو نتيجه و پيدايش عقل و معرفت در جامعه بشريت، خداوند متعال به جنايتكاران و گناهكاران مهلت مي دهد و مانع كار و فعاليت آنها نمي شود والّا بر آنها محيط و مسلط است. (تفسیر سوره جاثیه)