تأکید خدا بر نحوه درست صحبت کردن.

خداوند مي‏فرمايد: وقتي کنار  يکديگر مينشينيد و با يکديگر راز و نجوا داريد، مجلس خودتان را با سخن گفتن، گرم ميکنيد مواظب باشيد سخنان سرّي شما آموزنده و سازنده دين خدا باشد. وقتي با يکديگر سخن ميگوييد دين خود را و دين خدا را با سخنان خود تضعيف نکنيد. همه جا يکديگر را به ترک گناه و معصيت سفارش کنيد. يکديگر را وادار کنيد، در اطاعت خدا ورسول خدا باشيد زيرا اطاعت خدا و رسول خطّ سعادت دنيا و آخرت است. يکديگر را به حقوق ديگران سفارش کنيد، همه جا سخنان و کلمات شما آموزنده باشد زيرا خدمات انسان‏ها به يکديگر مانند بذري است که در وجود آنها کاشته مي ‏شود و ‏اين خدمات هم که مانند بذر است، مانند بذر و نهال‏هاي ديگر دو سرمايه لازم دارد تا به ثمر برسد. ثمره خدمات شما به مردم و خوش رفتاري شما با ديگران جلب محبت خدا و انسان است و اين محبت خدا و انسان بزرگترين سرمايه شما در زندگي آخرت است. در زندگي آخرت دو نفر اهل بهشت هستند و به زندگي بهشتي کشيده مي ‏شوند، کسي که خدا را شناخته و اطاعت کرده و همچنين به انسان‏ها و بندگان خدا خدمت نموده در نتيجه بازده خدمات او محبت خدا و مردم بوده است. يک چنين انساني  که محبت مردم را به همراه دارد اگر هم خودش معرفت زندگي بهشتي را نداشته باشد و مستحق زندگي بهشتي نباشد همان انسان بهشتي که او را دوست دارد و از خدمات او بهره گرفته است اجازه پيدا مي ‏کند از او شفاعت کند و او را به زندگي بهشتي بکشاند و خداوند شفاعت او را قبول مي‏ کند. اين محبت، نتيجه احسان و خدمت است. لذا خداوند ميفرمايد: همه جا براي خود و جامعه شجره خير و برکت باشيد، دين خدا و پيامبران را تقوا و فضيلت را, خدمت و احسان را تقويت کنيد. (تفسیر سوره مجادله)