تأویل شب قدر و طلوع صبح و ارتباط سلامتی با شب قدر:

انسانهائي كه از فيوضات شب قدر بهره‌ مند شده بيمه خدا هستند و تا طلوع فجر شب قدر، از خطرات احتمالي محفوظند. سرمايه‌ هاي مادي و معنوي آنها به غارت نمي‌رود. بايد دانست كه طلوع صبح و شب قدر دو معني دارد: اول، شب زماني يعني همان شب قدر دوازده ساعتي تا طلوع آفتاب. دوم، شب دوره ‌اي يعني دوران حكومت هاي باطل و تاريكي افكار تا طلوع صبح دولت الهي و روشن شدن چراغ حقيقت كه براساس آن جهان روشن مي‌گردد و تاريكي از افكار مردم برداشته مي‌شود. در برابر شب زماني و شب دوره ‌اي، طلوع صبح هم دو معني دارد كه مراد از اين طلوع فجر همان معناي دوم است. طلوع صبح زماني به معناي طلوع صبح شب دوازده ساعتي و طلوع فجر دوره‌ اي يعني ظهور دوران دولت حقه الاهيه به رهبري امام زمان و برگشت اولياء خدا به زندگي دوم. خداوند در آيات قرآن همه جا از دوران زندگي مردم در دنيا تعبير به شب مي‌كند زيرا در زندگي دنيا كه مردم در شعاع حكومت هاي كفر زندگي مي‌كنند راه را از چاه نمي ‌شناسند. در مسير خود همه جا در چاه وچاله‌ هاي زندگي سقوط مي‌ نمايند. اين همه مصائب و بدبختي ها و جنگ ها و بي عدالتي ها و محروميت ها و بلاها، همه در اثر تاريكي افكار مردم است اگر مردم در زندگي روشن بودند و در انسان ‌شناسي تخصص داشتند حكومت هاي آسماني و دولت اولياء خدا را تعطيل نمي‌كردند و اين همه دنبال گناه و معصيت نمي ‌رفتند همان قدر كه معاويه از نظر دانش خود تاريك و علي‌بن ابي‌طالب روشن است زندگي هم در شعاع حكومت معاويه تاريك و در شعاع حكومت علي ا‌بن اببطالب روشن است. پس تا پيش از ظهور دولت علي‌بن ابيطالب بدست فرزند او حجه بن الحسن عليه السلام دنيا و زندگي دنيا تاريك است اين دوره تاريك را از ظهور آدم تا زمان ظهور قائم شب مي‌گويند كه در اين شب تاريك ستارگان هدايت مثل انبياء و علماء هم طلوع و غروبي دارند و آسمان زندگي دنيا را زينت داده ‌اند و سوسو مي‌زنند. خداوند در بعضي از آيات قرآن مي‌فرمايد: كه ما آسمان دنيا را به ستارگان هدايت زينت داده‌ ايم. قرآن تمام اين دوره طولاني را بنام زندگي دنيا شب ناميده است. همانطور كه شب هاي زماني، طلوع و غروبي دارد و فجر و شفقي دارد، شب زندگي هم طلوع و غروب و فجر و شفق دارد. درست شبيه طلوع و غروب خورشيد. شب زندگي به معناي غروب علم و دانش در افكار بشر، غروب خورشيد هم به معناي غروب علم و دانش و خاموشي چراغ حقيقت در فكر انسان. اولياء خدا مانند خورشيد و ماه و ستاره در فكر انسان طلوع مي‌كنند. براساس اين تحقيق، طلوع فجر، طلوع دولت امام زمان عليه الصلاه والسلام است كه مردم را در امنيت و علم و دانش كامل قرار مي‌دهد. معناي سلامتي انسان تا طلوع فجر، سلامتي انساني است كه از فيض شب قدر بهره‌ مند شده از خطرات بي ‌ديني و وساوس شيطاني. اين را مي‌دانيم كه فيض شب قدر به معناي تقويت نور ايمان و تقوي مي‌باشد.كساني كه از فيض شب قدر بهره ‌مند شوند اگر كافر بوده ‌اند، مؤمن مي‌شوند و اگر مؤمن بوده ‌اند ايمانشان زيادتر شده، بصيرت و بينائي بيشتري پيدا مي‌كنند. براساس همين زيادي و يا پيدايش نور ايمان، مقدرات زندگي آنها طوري تنظيم مي‌شود كه از خطرات ديني و ايماني محفوظ مي‌ مانند و اگر هم مرتكب گناه و معصيتي شوند با ابتلاء به فقر و مرض اصلاح مي‌ شوند و براي آنها زمينه ‌اي فراهم نمي‌شود كه مرتكب گناه كبيره و مخصوصاً قتل نفس و عاق والدين شوند و اگر هم در معرض ابتلاء به يك چنين گناهي واقع شوند مرگشان مقدر مي‌شود و پيش از آلودگي به آن گناه از دنيا مي‌ روند زيرا خدا ولّي آنها است هم چون پدري كه سرمايه زندگي فرزندان را حفظ مي‌كند خدا هم سرمايه ديني و ايماني آنها را براي عالم آخرت حفظ مي‌كند. در روايت ها راجع به بداء وارد شده كه در مقدرات شقي، بداء حاصل مي‌شود و در مقدرات سعداء، بداء حاصل نمي‌گردد. بداء به معناي تغيير مقدرات است. يعني خداوند مقدرات شقي را بسوي ايمان تغيير مي‌دهد ولي مقدرات سعيد را بسوي كفر تغيير نمي‌دهد. يعني اگر مؤمن بخواهد كه كافر شود خدا نمي‌گذارد، مانعي سر راه كفر او مي ‌تراشد ولي اگر شقي بخواهد مؤمن شود خدا او را كمك مي‌كند و موانع ايمان را از سرراه او برمي‌دارد. معناي اين كه خدا دربارة مؤمن، بداء شرط نكرده همين است كه تا طلوع صبح قيامت و تا ظهور دولت حقه الاهيه (يعني دوره زندگي دنيا) براي مؤمن به سلامتي مي‌گذرد. پس معناي (سُلامّ هِيُ حُتّي مُطْلَعِ الْفَجًرِ) يعني مؤمن و دين و ايمان او تا طلوع صبح قيامت محفوظ است. (تفسیر سوره قدر)