یاران امام زمان عج 313 نفرند.

آيه‌ 249 سوره بقره در تعريف‌ قيام‌ امام‌ زمان‌ (عج‌) است‌ كه‌ خداوند مي‌فرمايد: ان‌ الله‌ مبتليكم‌ بنهر. يعني‌ خداوند شما انسانها را بوسيله‌ نهر آبي‌ آزمايش‌ مي ‌كند. اين‌ آيه‌ مربوط‌ به‌ طالوت‌ است‌ كه‌ با لشكر خود به‌ جهاد مي ‌رفت،‌ مشاهده‌ كرد لشكرش‌ بسيار تشنه ‌اند، تصميم‌ گرفت‌ آنها را آزمايش‌ كند كه‌ آيا دستور فرمانده‌ را مهمتر مي ‌دانند و حفظ‌ مي ‌كنند يا جان‌ خود را. به‌ لشكريان‌ فرمود از نهرآب‌ كه‌ عبور مي‌ كنيد هر كدام‌ از شما فقط‌ يك‌ مشت‌ دو مشت‌ آب‌ حق‌ داريد بياشاميد، حق‌ نداريد سر به‌ ميان‌ نهر ببريد و از نهر آب‌ بياشاميد. لشكريان‌ در مقابل‌ اين‌ دستور قرار گرفتند و بسيار تشنه‌ بودند. برخي ‌ها دستور را رعايت‌ كردند، با مشت‌ خود آب‌ گرفتند و آشاميدند و برخي‌ رعايت‌ نكردند، سر به‌ ميان‌ آب‌ فرو بردند و آشاميدند، بعد از آنكه‌ از نهر گذشته‌ و با دشمن‌ روبرو شدند مشاهده‌ كردند دشمن‌ قوي‌ است.‌ كساني كه‌ دستور فرمانده‌ را رعايت‌ نكرده‌ بودند ترسيدند وگفتند نمي ‌توانيم‌ در برابر دشمن‌ مقاومت‌ كنيم‌ آنها قوي‌ ترند و آنها كه‌ دستور را رعايت‌ نمودند و رياضت‌ تشنگي‌ كشيده‌ بودند، نيروي‌ ايمانشان‌ و قوت‌ قلبشان‌ زياد شده‌ بود، گفتند چرا نتوانيم‌ با دشمن‌ بجنگيم‌ چقدر زياد در تاريخ‌ لشكريان‌ قليل‌ به‌ كمك‌ خدا بر لشكر كثير غلبه‌ كرده ‌اند. ما با دشمن‌ مي ‌جنگيم،‌ خدا ما را پيروز مي‌ كند. آنها 313 نفر بودند در مقدمه‌ لشكر حمله‌ كردند و ده‌ هزار نفر لشكر جالوت‌ را شكست‌ دادند.  در اینجا امام‌ صادق‌(ع‌) اين‌ آيه‌ را به‌ اصحاب‌ امام‌ زمان عج‌ تفسير مي‌ كند. مي ‌فرمايد: اصحاب‌ خالص‌ امام‌ زمان‌ هم‌ كه‌ در حال‌ تشنگي‌ زياد و احتياج‌ زياد از نهر دنيا عبور مي‌ كنند دوست‌ ندارند غرق‌ ثروت‌ دنيا و طبيعت‌ شوند بلكه‌ يك‌ مشت‌ و دو مشت‌ برابر احتياجشان‌ از ثروت‌ دنيا استفاده‌ مي ‌كنند و بقيه‌ را رها مي كنند،  313 نفرند مؤمنان‌ كامل‌ خالص‌ الايمان‌ هستند. در اينجا معلوم‌ نيست‌ كه‌ اين‌ 313 نفر در طول‌ مدت‌ غيبت‌ آن‌ حضرت‌ ظاهر مي‌ شوند و از نخبگان‌ تاريخ‌ هستند و يا در زمان‌ ظهور آن‌ حضرت‌. اگر در زمان‌ ظهور باشند كه‌ بلافاصله‌ بعد از ظهور در خدمت‌ آن‌ حضرتند و اگر هم‌ در مدت‌ غيبت‌ باشد كه‌ برخي‌ از دنيا رفته‌ باشند با ظهور آن‌ حضرت‌ زنده‌ مي ‌شوند و در كنار آن‌ حضرت‌ قرار مي‌ گيرند. منظور از تفسير امام‌ اين‌ است‌ كه‌ مؤمنين‌ خالص‌ كساني‌ هستند كه‌ همه‌ جا فرمان‌ خدا و پيامبر و امام‌ زمان‌ خود را بر دنيا و زندگي‌ دنيا ترجيح‌ مي ‌دهند. (تفسیر سوره واقعه)