اجر و پاداش پیغمبر ص گرایش قلبی به اولیاء خدا بر اساس عقل و معرفت است.

مودّت‌ که‌ اجر پيغمبر است به معنای‌ گرايش‌ قلبي‌ به‌ اولياء خدا بر اساس‌ عقل‌ و معرفت. انسان ها با اين‌ گرايش‌ و معرفت،‌ فرزندان‌ روحاني‌ خدا و اولياء خدا به‌ حساب‌ مي ‌آيند و بزرگ ترين‌ ذوق‌ و شوق‌ اولياء خدا يا بزرگ ترين‌ نعمت‌ و لذت‌ براي‌ آن ها همين‌ است‌ كه‌ انسان‌ از مسير عقل‌ و شعور و علم‌ و معرفت‌ آن ها را به‌ حقانيت‌ بشناسد و گرايش‌ قلبي‌ به‌ آن ها پيدا كند. اين‌ گرايش‌ قلبي،‌ اجر پيغمبر است‌. مثلاً انتظاري‌ كه‌ پدر و مادر عارف‌ و مهربان‌ از فرزندان‌ خود دارند چيست؟ آن‌ اهليت‌ است‌ كه‌ پدر و مادر در انتظار خوشبختي‌ و سعادت‌ فرزندان‌ هستند و براي‌ پيدايش‌ اين‌ سعادت،‌ زحمت‌ مي‌كشند. فرزندي‌ كه‌ خود را از مسير اهليت‌ و معرفت،‌ به‌ سعادت‌ مي رساند حق‌ پدر و مادر عارف‌ و مؤمن‌ خود را ادا نموده‌ و فرزند ديگري‌ كه‌ از مسير نا اهلي‌ و جهل‌ و ناداني‌ خود را بدبخت‌ مي كند حق‌ پدر و مادر خود را ضايع‌ نموده‌ است‌. اولياء خدا احتياج‌ به‌ پول‌ و مال‌ مردم‌ ندارند تا كسي‌ به‌ آن ها خدمت‌ مالي‌ انجام‌ دهد، احتياج‌ به‌ محبت‌ و وابستگي‌ به‌ آن ها دارند تا از مسير اين‌ محبت‌ و معرفت،‌ انسان ها را به‌ زندگي‌ بهشتي‌ بكشانند. مودّت‌ ذي‌القربي‌ يعني‌ حقي‌ كه‌ پيغمبر بر مردم‌ دارد و مردم‌ لازم‌ است‌ آن‌ حق‌ را ادا كنند همين‌ است‌ كه‌ خود را در دنيا به‌ عقل‌ و معرفت‌ و علاقه‌ و محبت‌ و در آخرت‌ به‌ زندگي‌ بهشتي‌ برسانند. هر انساني‌ كه‌ خود را بهشتي‌ كند حق‌ خدا و اولياء خدا را اداء نموده‌ و هر كس‌ خود را جهنمي‌ نموده‌ حق‌ خدا و اولياء خدا را ضايع‌ نموده‌ است‌. اين‌ عشق‌ و علاقه‌ بر پايه‌ علم‌ و معرفت‌ و مودّت،‌ اجر رسالتي‌ است‌ كه‌ خداوند براي‌ پيغمبر خود در نظر گرفته‌ است‌. (دعای ندبه - جلد دوم)