چهار دستورخدا برای رسیدن به راه بهشت:

وقتي‌ آدم‌ ابوالبشر توبه‌ كرد و خداوند توبه‌اش‌ را قبول‌ كرد عرض‌ كرد: خدايا اكنون‌ كه‌ توبه‌ مرا قبول‌ كردي‌ وگناه‌ مرا بخشيدي‌ پس‌ مرا برگردان‌ به‌ همان‌ بهشتي‌ كه‌ اخراج‌ نمودي‌. خداوند كتابچه ‌اي‌ در اختيارش‌گذاشت‌ و فرمود: اين‌ راه‌ بهشت‌ است.‌ برطبق‌ دستورات‌ اين‌ كتابچه‌ برنامه‌ هاي‌ زندگي‌ خود را تنظيم‌ كن.‌ به محض‌ اين كه‌ چنان‌ شدي‌ و چنان‌ حالتي‌ پيدا كردي‌ كه‌ مطابقت‌ با اين‌ كتابچه‌ داشته‌ باشد، تو ديگر اهل‌ بهشتي ‌و به‌ محض‌ اين كه‌ از دنيا رفتي‌ در زندگي‌ بهشتي‌ قرار مي‌گيري.‌ آن‌ كتابچه‌ داراي‌  چهار دستور بود كه‌ خدا به‌ آدم‌ فرمود راه‌ بهشت‌ است‌. دستور اول‌ اين كه‌ بنده‌ كسي‌ و چيزي‌ به‌ جز خدا نباش‌. فقط‌ وابسته‌ به‌ خدا باش‌. بندگي‌ خدا و دين‌ خدا را قبول‌ كن‌ چيزي‌ را به‌ جاي‌ خدا شريك‌ خدا نشناس. دستوردوم‌ كه‌ به‌ نفع‌ تو تمام‌ مي‌شود اين‌ است‌ كه‌ هر وقت‌ احساس‌ نياز كردي، حوائج‌ خود را از من‌ بخواه. منت‌ ديگران‌ را نكش‌ و از غير خدا خواهش‌ نكن‌. من‌ به‌ تو قول‌ مي‌دهم‌ كه‌ زندگي‌ تو را اداره‌ كنم‌ و نگذارم‌ محتاج‌ بماني‌. دستور‌ سوم‌ كه‌ صددرصد به‌ نفع‌ توست‌ اين‌ است‌ كه‌ به‌ تو وعده‌ مي ‌دهم‌ دعاي‌ تو را هنگام‌ نياز مستجاب‌ كنم.‌ وقتي‌ ضرري‌ يا خطري‌ سر تو بيايد برطرف‌ كنم‌ و يا ساعتي‌ كه‌ محتاج‌ به‌ كسي‌ يا چيزي‌ هستي‌ حاجت‌ تو را برآورم‌. تو را هنگام‌ احتياج،‌ معطل‌ نگذارم‌ و ديگر حق‌ نداري‌ پيش‌ از آن كه‌ حاجتت‌ را برآورم‌ در خانه‌ ديگران‌ بروي‌ و از آنها خواهش‌ كني‌. دستور چهارم‌ دستوري‌ است‌ كه‌ بين‌ تو و ساير مردم‌ اجرا مي‌شود و آن‌ اين‌ است‌ كه‌ هر چيزي‌ به‌ خود نمي ‌پسندي‌ به‌ ديگران‌ نپسند. هرعملي‌ يا قدمي‌ كه‌ مي‌خواهي‌ براي‌ ديگران‌ برداري‌ خود را بجاي‌ آنها به‌ حساب‌ آور. اگر آن‌ قدم‌ و حكم‌ به‌ نفع‌ خودت‌ باشد به‌ نفع‌ ديگران‌ هم‌ هست‌ و اگر به‌ ضرر خودت‌ باشد به‌ ضرر ديگران‌ هم‌ هست.‌ پس‌ خودت‌ در ارتباط‌ با ديگران‌ و رفتار اجتماعي‌ ترازوي‌ عدالت‌ هستي. (تفسیر سوره فلق)