ارزش‌ يك‌ انسان‌ برابر تمامي‌ بشريت‌ است‌.

انسانهاي‌ مضر به‌ حال‌ جامعه‌ حق‌ حيات‌ ندارند و انسانهاي‌ نافع‌ به‌ حال‌ جامعه‌ حق‌ حيات‌ دارند. خداوند در سوره اسری قتل‌ نفس‌ را به‌ شدت‌ تحريم‌ مي‌ كند. در آيات‌ ديگر مي‌ فرمايد: كسي‌ كه‌ مؤمني‌ را به‌ جرم‌ ايمان‌ متعمدا به‌ قتل‌ برساند، جزاي‌ او جهنم‌ است‌، ملعون‌ خدا واقع‌ مي‌ شود. يعني‌ در قتل‌ مؤمن‌ به‌ قصاص‌ اكتفا نمي‌ كند. قصاص‌ براي‌ احياء حق‌ اولياء مقتول‌ است‌ نه‌ براي‌ احياء حق‌ مقتول‌. حق‌ مقتول‌ در صورتي‌ احيا مي‌ شود كه‌ خودش‌ از قاتل‌ انتقام‌ بگيرد و آن‌ در قيامت‌ ممكن‌ است‌. ولي‌ خون‌ مؤمن‌ در زندگي‌ قيامت‌ تمامي‌ انسانهاي‌ بهشتي‌ هستند. ممكن‌ است‌ ميليون‌ نفر انسان‌ در بهشت‌ باشند، هركدام‌ حق‌ شكايت‌ دارند كه‌ چرا برادر مؤمن‌ آنها به‌ قتل‌ رسيده‌ است‌. در نتيجه‌ قاتل‌ نمي‌ تواند با اهل‌ بهشت‌ محشور شود، در عذاب‌ جهنم‌ مخلد مي‌ شود. دليل‌ اينكه‌ خداوند مي‌ فرمايد: يك‌ نفر انسان‌ برابر تمامي‌ انسانها است‌، يعني‌ ارزش‌ يك‌ انسان‌ برابر تمامي‌ بشريت‌ است‌، اين‌ است‌ كه‌ انسانها به‌ مال‌ و ثروت‌، ارزش‌ يابي‌ نمي‌ شوند، بلكه‌ به‌ انسانيت‌ و فضيلت‌، حيوانات‌ به‌ مال‌ و ثروت‌ قيمت‌ گذاري‌ مي‌ شوند. دو گوسفند از يك‌ گوسفند بيشتر مي‌ ارزد، و بيست‌ رأس‌ گوسفند از ده‌ رأس‌ بيشتر، چون‌ آنها ارزش‌ مالي‌ و مادي‌ دارند، وليكن‌ انسانها ارزش‌ انساني‌ دارند، با پول‌ و ثروت‌ ارزشيابي‌ نمي‌ شوند، بلكه‌ به‌ فضيلت‌ و انسانيت‌. پس‌ يك‌ انسان‌ برابر همه‌ انسانهاست‌ و همه‌ انسانها برابر يك‌ انسان‌، زيرا قاتل‌ انسان‌ اولا حق‌ خدا را ضايع‌ مي‌ كند كه‌ بنده‌ اي‌ از بندگان‌ او را به‌ قتل‌ رسانده‌ و ثانيا با كشتن‌ انسان‌ مؤمن،‌ فضيلت‌ و معرفت‌ را از بين‌ برده‌ است‌ و اين‌ فضيلت‌ و معرفت‌ ارزش‌ حياتي‌ دارد. و شايد اگر امر داير شود، همه‌ كائنات‌ از بين‌ برود و يك‌ نفر انسان‌ باقي‌ بماند و يا يك‌ نفر انسان‌ از بين‌ برود و كائنات‌ باقي‌ بماند، خداوند به‌ قتل‌ همه‌ كائنات‌ راضي‌ مي‌ شود، و به‌ قتل‌ يك‌ انسان‌ راضي‌ نمي‌ شود. انسان‌ ثمره‌ شجره‌ خلقت‌ است‌. بخصوص‌ انسانهاي‌ كامل‌، مانند پيغمبران‌ و ائمه‌ اطهار عليهم‌ السلام‌ كه‌ ارزش‌ آنها برابر ارزش‌ خدا شناخته‌ شده‌، لذا طالب‌ خون‌  آنها فقط‌ خداوند متعال‌ است‌. هدف‌ خدا از خلقت‌ عالم‌ و آدم‌، پيدايش‌ انسانهاي‌ عالم‌ وعارف‌ است‌ كه‌ حق‌ خدا بوسيله‌ آنها زنده‌ مي‌ شود. كسي‌ كه‌ آنها را مي‌ كشد، محصول‌ خدا را از بين‌ برده‌ و يا خدا را از رسيدن‌ به‌ هدف‌ باز داشته‌. در هر صورت‌ قاتل‌ مؤمن‌ كه‌ به‌ دليل‌ ايمان‌ و با عمد و عناد مؤمني‌ را به‌ قتل‌ مي‌ رساند، نجات‌ او از عذاب هاي‌ آخرت‌ بسيار مشكل‌ است. (تفسیر سوره اسری - جلد سوم)‌