چگونه‌ و چطور به‌ دروازه‌ بهشت‌ و مقصد آخرت‌ مي رسيم‌؟

اگر فاصله‌ ما بـا زندگي‌ بهشتي‌ يك‌ فاصله‌ زماني‌ و يا مكاني‌ باشد اين‌ فاصله‌ در صورتي‌ برطـــرف‌ مي شود كه ‌ما را در حال‌ خواب‌ و يا درحال‌ مرگ‌ با يك‌ عواملي‌ و مركب هائي‌ به ‌آن‌ زندگي‌ بهشتي‌ برسانند و رنج‌ راه‌ را از ما برطرف‌ سازند و اگر هم‌ اين‌ فاصله‌ فاصله‌ وجودي‌ و فاصله‌ نقص‌ و كمال‌ باشد كه‌ اين‌ فاصله‌ بوسيله‌ خواب‌ و يا در عالم‌ مرگ‌ قابــل‌ رفع‌ نيست‌. ما انسان ها اگر در بيداري‌ خود را به‌ كمال‌ مطلق‌ نرسانيم‌ چطـور در حال‌ خواب‌ و يا درحال‌ مرگ‌ مي توانيم‌ خود را به‌ كمال‌ مطلق‌ برسانيم‌. در مورد اين‌ سئوال‌ مي گوئيم‌ البته‌ فاصله‌ ما با زندگي‌ بهشتي‌ فاصله‌ مكاني‌ نيست‌ اين‌ طور نيست‌ كه‌ بهشت‌ در يك‌ عالمي‌ بيرون ‌از كره‌ زمين‌ باشد كه‌ ما را بعد از مرگ‌ به‌ آن جا ببرند بلكه‌ زندگي‌ بهشتي‌ ما مانند زندگي‌ دنيائي‌ در همين‌ كره‌ زمين‌ بوجـود مي‌آيد. خداوند دركره‌ زمين‌ براي‌ ما انسان ها دو دوره‌ زندگي‌ مقدر فرموده‌ كــه‌ يكي ‌از آن‌ دو را دنيا و ديگري‌ را آخرت‌ مي ‌نامند. زندگي‌ دنيا و آخرت‌ در پي‌ يكديگر مانند روز و شب‌ است‌. همانطور كه‌ روز و شب‌ در كره‌ زمين‌ است‌ دنيا و آخرت‌ هم‌ در همين‌ كره‌ زمين‌ واقع‌  مي شود. وليكن‌ فاصله‌ ما با زندگي‌ آخرت‌ و زندگي‌ بهشتـي‌ يك‌ فاصله‌ وجودي‌ مانند فاصله‌ جاهل‌ با عالم‌ و فاصله‌  ناقص‌ با كامل‌ است‌.  مانند فاصله‌ كودك‌ سه‌ ساله‌ و پنج‌ ساله‌ با دانشمند چهل‌ ساله‌ و پنجاه‌ ساله‌ كه‌ ايـن‌ را فاصله‌ نقص‌ و كمال‌ مي نامند و حركت‌ انسان‌ را بسوي‌ كمال‌ يك‌ حركت‌ معراجـي‌ و تكاملي‌ مي گويند. خداوند متعال‌ در اين‌ زندگي‌ دنيا ابتدا صفات‌ خوب‌ و كمـالات‌ را به‌ ما عرضه‌ مي كند مانند يك‌ فروشنده‌ كه‌ اجناس‌ عالي‌ خود را به‌ معرض‌ نمايش‌ مي گذارد تا مشتريان‌ را جلب‌ كند، خداوند متعال‌ هم‌ فضيلت ها را و علم‌ و دانش‌ را و طهارت‌ و پاكيزگي‌ را و عفت‌ و نجابت‌ را و ساير صفات‌ خوب‌ را در اين‌ دنيا به‌ نمايـش‌ مي گذارد و به‌ ما انسان ها عرضه‌ مي كند مثلا" ما را به‌ آلودگي‌ ها و نجاست‌ و كثافت ها آلوده‌ مي كند و بعدا" براي‌ شستشو و رفع ‌اين‌ آلودگي‌ ها آب‌ صاف‌ و زلال‌ در اختيار ما مي گذارد و به‌ ما دستور مي دهد كه‌ هر هفته ‌اي‌ دو بــار تن‌ و لباس‌ خود را بشوئيم‌ و شبانه‌ روزي‌ چند مرتبه‌ دست‌ و صورت‌ را. با تمرين‌ اين‌ اعمال‌ طهارت‌ و پاكيزگي‌ را به‌ نمايش‌ مي گذارد و ما را مشتري‌ طهارت‌ مي كند همين طور ما را مبتـلا به‌ جهل‌ و ناداني‌ مي كند تا اعمال‌ جاهلانه‌ از ما سر زند و به‌ عوارض‌ اعمال‌ جاهلانه‌ كه‌ همان‌ ضررها و خطرها باشد مبتلا شويم‌ و بعد از اين‌ ابتلائات‌ علم‌ و دانش‌ را بــه‌ نمايـش‌ مي گذارد و به ما مي فهماند كه‌ چگونه‌ دانشمندان‌ از خطرات‌ محفوظ‌ مي مانند در نتيجه‌ ما را مشتري‌ علم‌ و دانش‌ مي كند. به همين‌ صورت‌ براي‌ نشان‌ دادن‌ سلامتي‌ كه‌ مـا را مشتري‌ صحت‌ و سلامت‌ بنمايد ما را به‌ مرض ها و كسالت ها مبتلا مي كند و براي‌ نشان‌ دادن‌ ثروت‌ و قدرت‌ ما را به‌  ناداري‌ و ناتواني‌ مبتلا مي كند تا در اين‌ ابتلا مشتري‌ ثروت‌ و قدرت‌ باشيم‌ همين طور برابر هر نقصي‌  كمالي‌ را به‌ نمايش‌ مي گذارد. در برابـر زشتي‌ ها زيبائي‌ ها و در برابر دوستي‌ ها دشمني‌ ها و در برابر لذت ها، درد و رنج‌ ها ، بعد از پيدايش‌ اين‌ حالات‌ كه ‌ما انسان ها مشتري‌ نعمت هاي‌ خدا مي شويم‌ و نمي‌توانيم‌ خود را به‌ آن‌ نعمت ها و لذت ها برسانيم‌ خداوند متعال‌ به ‌تنهائي‌ عهده‌ دار رساندن‌ ما و ايصال‌ ما به ‌مقاصد مطلوب‌ مي شود و آن‌ روزي‌ كه‌ مي خواهد ما انسان ها را به ‌كمال‌ مطلق‌ برساند و بعد از رساندن‌ به‌ كمال‌ مطلق‌ درهاي‌ ثروت‌ و نعمت‌ و لذت‌ را برروي‌ ما باز كند يك‌ روز معيني‌ به نام‌ زندگي‌ آخرت‌ است‌ و در اين‌ زندگي‌ دنيائي‌ شرايـط وصول‌ به كمال‌ مطلق‌ فراهم‌ نيست‌ خداوند متعال‌ با تقدير خواب‌ مرگ‌ ما را دركــلاس‌ مقدماتي‌ آماده‌ مي كند تا روزي‌ كه‌ شرايط‌ پيدايش‌ زندگي‌ آخرت‌ فراهم‌ شود. بعد از پيدايش‌ شرايط‌ زندگي‌ آخرت‌ انسان ها را از خواب‌ مرگ‌ بيدار مي كند و همه‌ را بـه‌ آرزو و آمالي‌ كه‌ داشته ‌اند مي رساند. انسان ها را آن چنان‌ از آلودگي‌ها پاك‌ مي كند كه‌ ذره‌اي‌ مواد نجس‌ و يا كثيف‌ درتن‌ آنها و زندگي‌ آنها پيدا نمي شود تا تن‌ آنها و لباس‌ آنها را آلوده‌ كند. محيط‌ زندگي‌ و ميدان‌ حركت‌ و فعاليت‌ را درآخرت ‌آن چنان‌ پاك‌ و تميز مي كند كه‌ اگر انسان‌ قطعه‌ پنبه‌ اي‌ را بردارد به‌ در و ديوار عالم بكشد كوچكترين‌ آلودگي‌ پيدا نمي كند. همين طور جواني‌ و زيبائي‌ انسان ها را در يك‌ وضـع‌ ايده‌آلي‌ قرار مي دهد كه‌ الان‌ در اين‌ دنيا قابل‌ تصور نيست‌ همين طور ساير صفـات‌ خوب‌ و كمالات‌ ديگر. هرزن‌ و مردي‌ را در زندگي‌ آخرت‌ به‌ علم‌ مطلق‌ و عقل‌ كامل‌ و زيبائي‌ كامل‌ و لذت‌ و نعمت‌ كامل‌ مي رساند يك‌ زندگي‌ عالمانه‌ و عاقلانه‌ كه‌ در آن‌ زندگي‌ رقم‌ رنج‌ و زحمت ها به‌ صفر مي رسد و ارقام‌ لذت‌ و نعمت‌ بي‌ نهايت‌ بــالا مي رود. پس‌ ما در زندگي‌ دنيا همين‌ قدركه‌ بتوانيم‌ مشتري‌ نعمت هاي‌ خدا بشويم‌ و در ما آرزو و آمالي‌ پيدا شود كه‌ اي كاش‌ چنين‌ و چنان‌ بوديم‌. همه‌ ما ثروتمند و دانشمند و قدرتمند بوديم‌ كه‌ مي توانستيم‌ يك‌ زندگي‌ بهشتي‌ براي‌ خود بسازيــم‌ به محض‌ پيدايش‌ يك‌ چنين‌ اميد و آرزوها، خداوند دست‌ ما را مي گيرد و با سرعتي‌ كمتر از يك‌ ساعت‌ در آن‌ وضع‌ بهشتي‌ قرار مي دهد. با اين‌ حساب‌ فاصله‌ ما با زندگي‌ بهشتي‌ ها فاصله‌ ناقص‌ و كامل‌ است‌ كه‌ اين‌ فاصله‌ بدون‌ اراده‌ خدا قابل‌ رفــع‌ نيست‌ و برطرف‌ شدن‌ اين‌ فاصله ‌ها فقط‌ در زندگي‌ آخرت‌ مقدر و ميسر است‌. (شرح دعای صباح)