شرایط استجابت نفرین ها :

 انسان گاهي در خواهش هاي خود مرگ خود را از خدا مي خواهد و يا اين كه از خدا مي خواهد ضرر مالي و يا ضرر جاني و يا ضرر ايماني به خود او و يا ديگران برسد كه به خود و ديگران نفرين مي كند. مستجاب شدن يك چنين دعائي قطعي و حتمي نيست در عين حال كه بنده اي از بندگان خدا و يا پيغمبر كسي را لعنت كرده اند و نفرين نموده اند ممكن است نفرين آنها مستجاب شود و آن عذابي كه براي خود و ديگري خواسته اند نازل شود و يا اين كه آن دعا و نفرين مورد قبول واقع نگردد و خدا آن را رد كند. چنانچه مشاهده مي كنيم در تاريخ بعضي از پيغمبران براي امت خود عذاب خواستند دعا و نفرين آنها مستجاب نشد و مدتي آن عذاب به تأخير افتاد مانند قوم يونس و نوح پيغمبر كه چندين مرتبه از خداوند متعال براي امت خود عذاب خواستند. تقاضاي آنها براي مدتي طولاني به تأخير افتاد و عاقبت خداوند عذاب را از قوم يونس در اثر اين كه توبه نمودند برداشت. شرط مستجاب شدن نفرين ها چند چيز است: اول اين كه انسان بركسي كه او را نفرين مي كند حق داشته باشد و حق او بوسيله انساني كه او نفرين مي كند ضايع شده باشد. در واقع آن انسان نفرين شده به انسان نفرين كننده ستم كرده باشد و حقي از حقوق او را ضايع نموده باشد. دوم اين كه انسان نفرين گر به ظلم و گناهي كه به سبب آن ظالم و گناهكار را نفرين مي كند مبتلا نباشد يعني نفرين كننده ظالم به حق خود و يا ظالم به حق ديگران نباشد. اگر خود او به كسي خيانت كرده باشد و به كساني كه به او خيانت كرده اند نفرين كند نفرين او مورد قبول واقع نمي شود. به همين مناسبت در قانون اخلاقي اسلام كسي حق دارد كسي را لعنت و نفرين كند كه خود او به گناه آنها آلوده نباشد نفرين ظالم و گناه كار مستجاب نمي شود. شرط ديگر اين كه انسان نفرين گر خود سبب گناه و معصيتي نشده باشد كه در انسان گناه كار و ظالم بوجود آمده مثلا پدر و مادري كه خود مرتكب گناه شده اند و فرزندان خود را به گناه و معصيت آلودده نموده اند اگر از فرزندان به آنها ضرري برسد و يا خطري متوجه آنها گردد نفرين آنها درباره فرزندانشان مستجاب نمي شود و بلا اثر مي ماند. در صورتي نفرين پدر و مادر و يا مربيان ديگر فرزندان و يا تربيت شدگان را مواجه با خطر مي كند كه پدر و مادر و مربيان ديگر در تربيت فرزندان لاابالي خود تقصيري نداشته باشند. اگر پدر و مادر در تربيت فرزندان كوتاهي كرده باشند و مقصر باشند و از فرزندان آنها ضرري و يا خطري متوجه آنها شود نفرينشان فرزندان را نمي گيرد و بر عليه فرزندان مستجاب نمي شود. يگانه شرط مستجاب شدن نفرين انسان اين است كه انسان نفرين گر بايستي صد درصد از گناه و معصيت مبرا باشد. نفرين او بجا و به موقع و با اجازه خدا باشد يعني كشف كند كه كسي به او ظلم كرده مستحق نفرين است و خداوند اجازه نفرين به او مي دهد. با اين شرايط ممكن است كه نفرين صاحب حقي عليه ظالم بيدادگر مستجاب شود. به همين مناسبت شرط مستجاب شدن لعنت ها و نفرين ها، عصمت انسان هاي نفرين گر و لعنت كننده مي باشد. اگر انسان نفرين گر در نفرين خود اشتباه كند يعني كسي را لعنت كند كه مستحق لعنت نبوده و براي كسي از خدا عذاب خواهش كند كه مستحق آن عذاب نيست. نفرين يك چنين انساني مستجاب نمي شود. خواه انسان پاك و بي گناهي باشد و يا انساني ناپاك و گناهكار.

به همين مناسبت اولياء خدا و انسانهاي كامل كسي را لعنت نمي كنند مگر اين كه براي آن لعنت، اجازه رسمي از خداوند متعال داشته باشند و يقين بدانند كه در علم خدا انسان نفرين شده مستحق عذابي است كه براي او تقاضا شده است. (شخصیت حضرت مریم و زهرا س)