خاصیت حادثه عاشورا چه بود؟

عاشوراي امام حسین ع در افكار مسلمانان انقلاب بزرگي پديد آورد. همة مسلمانان را وادار كرد كه فكر كنند و مطالعه نمايند، چطور مي شود عده ‌اي خود را مسلمان يا رئيس مسلمانان بدانند ‌و نسبت به اهلبيت پيغمبر ص تا اين اندازه ظلم و ستم روا دارند و این كه چطور مي شود عده ‌اي از مسلمانان به دليل علم و دانش و به دليل مصاحبت رسول خدا، خود را برتر و افضل مسلمانان بشناسند و در مقابل  فاجعة عاشورا ساكت باشند‌ و يا اين كه آن را تأييد كنند و فتواي به قتل فرزند پيغمبر بدهند. اين ها تمام عواملي بود كه مقام و مرتبه اهلبيت پيغمبر را از رديف ساير علماء و رؤسای اسلام بالا برد و آنها را در فضاي علم و دانش به آسمان نبوت متصل و مرتبط ساخت . كم‌كم از گوشه و كنار جهان، مردم متوجه يگانه يادگار رسول خدا امام چهارم شدند و همه وقت او را به حال نماز و عبادت و دعا و مناجات مشغول مي‌ديدند، مناجات هاي امام چهارم و صحيفه سجاديه در نوع خود از عجايب علم و دانش بشمار مي رود، و نظير قرآن و نهج‌البلاغه علي (ع) از نظر فصاحت و بلاغت و از نظر بيان حقايق علم و دانش (اخت القرآن) شناخته شده است،‌ در اين موقع كه افكار عمومي متوجه اهلبيت طهارت است و آنها را بجاي ستارگان مي بيند،‌ موقعيت و مقتضيات زمان ايجاب كرده است كه امام پنجم در مسند علم و دانش و هدايت افكار مسلمان ها درخشندگي مخصوصي داشته باشد. افكار مردم در زمان هاي گذشته در اثر تبليغات بني اميه و انتشار احاديث دروغ بينهايت آلوده شده و به ظلمت و تاريكي افتاده است. اگر دل هاي مردم را به زميني قابل زراعت تشبيه كنيم و قضاوت ها و عقايد آنها را به گياه و علفِ آن زمين، مقابله نمائيم ، خواهيم ديد كه اين زمين، اولاً بسيار سخت و محكم شده‌ و به مرض قساوت و بي ‌رحمي مبتلا گرديده و از طرف ديگر علف‌ هرزه‌ هاي بسياري بنام حديث و عقايد دروغ در اين زمين روئيده است. كساني كه هادي خلق و مربي انسانها هستند،‌ لازم است اولاً‌ زمينة دل مردم را به كمك عواطف و اخلاق انساني خود نرم و ملايم سازند ، بعداً با تعليمات عاليه خود علف هرزه‌ ها را از بين ببرند ‌و ثانياً‌ در آن دل ها، بذر علم و دانش كاشته و با علم قرآن كه همان آب حيات است آن دل ها را آبياري نمايند. اين ها سِمَت و روية امام پنجم بود كه در مسجد پيغمبر مي نشست و تشنگان علم و هدايت را سيراب و مشروب مي ساخت. به همين مناسب رسول خدا آن حضرت را به باقر العلوم  يعني شكافنده و شخم زنندة علوم عقايد ملقب ساخته است. چرا كه آن بزرگوار به كمك تعليمات عالية خود عقايد و افكار مسلمان هاي جهان را زير و رو كرد‌ و آن دل هاي سخت بي‌رحم را ملايم و نرم نمود ، پس آن حضرت در دنياي اسلام ستاره ‌اي بودند كه تابش مخصوص بيشتر و بالاتر از ساير ستارگان داشتند، آن حضرت و پدر بزرگوارش مانند ستارة درخشان و كوكب دري شناخته شدند. (تفسیر سوره نور)