يگانه داروي حيات بخش انسان در دنيا و آخرت فقط ايمان است.

آيه 38 سوره طور دلالت بر انقلاب فکري و عقيدهاي مردم نسبت به خداوند متعال دارد. در روز قيامت تمامي انسانها خواه بهشتي و خواه جهنمي، ذات مقدس خدا را تمجيد مي کنند و همه آنها يقين پيدا مي‏کنند که آنچه در زندگي دنيا براي آنها از خير و شرّ و نعمت و نقمت مقدر شده به نفع آنها بوده. کساني که در حادثه ها و تصادفات از بين رفته اند يا کساني که در ميدان جنگ حق و باطل گرفتار بوده اند و يا کساني که در ميان آتش هاي تصادفي يا عمدي سوخته اند و از دار دنيا رفته اند همه آنها در برابر مصيبت ها که ديده اند خدا را تمجيد مي کنند، زيرا يکي از مسائلی که در زندگي انسانها واجب است و بدون آن امکان ندارد که انسان به سعادت برسد آشنائي به خداوند متعال و خوش گماني به مقدرات است. در زندگي دنيا اکثريت مردم، يا کافر به خدا هستند و يا از مقدرات خود ناراحت و ناراضی هستند. کمتر انساني پيدا مي شود که در حوادث بيشتر عقيده و علاقه به خدا پيدا کند، همه ناراضي هستند و اعتراض مي کنند که چرا فقير شديم يا مريض شده ايم و يا حادثه ديگر، نمي دانند که اگر آشنائي با خدا پيدا نکنند و رابطه با خدا نداشته باشند، براي هميشه نااميد و بدبخت ومعذبند. فقط ايمان به خدا آدم را خوشبخت مي کند. در تاريخ هنوز پيدا نشده است که يک انسان خدا را نشناسد و در عين حال سالم و صالح باشد، نمي توانيد يک نفر در عالم پيدا کنيد کافر باشد اما ظالم نباشد. کافر باشد، عادل هم باشد زيرا کافر بزرگترين سرمايه سعادت خود را که ايمان به خدا باشد از دست داده است. چه عاملي مي تواند او را اصلاح کند و به خط عدالت و انسانيت انتقال دهد؟ يگانه داروي حيات بخش انسان در دنيا و آخرت، فقط ايمان است. گاهي خداوند حادثه بزرگي مانند سوختن در آتش مي آفريند و يا مدت طولاني به مرض ها و مصيبت ها مبتلا مي کند که نتيجه اين مصيبت بزرگ آشنائي به خدا است. يک عمر رنج و مصيبت سرطان باعث يک کلمه مناجات با خدا مي شود. گاهي انسان در زلزله ها زير سنگ و هوار آن پناهنده به خدا مي شود و مي ميرد، روز قيامت که زنده مي شود همان پناهندگي به خدا هر چند بسيار ضعيف بوده او را از عذاب آخرت نجات مي دهد، در آن موقع شکر خدا را بجا مي آورد که چقدر خدا مهربان بود که مرا با آتش دنيا سوزانيد و با مرض هاي سخت مبتلا کرد، در نتيجه مرا به خود پناهنده نمود. عاقبت زبان هائي که در دنيا بد و بيراه مي گويند و از مقدرات ناراضي هستند، در آخرت شکر خدا را بجا مي آورند و مي گويند چه خداي مهرباني است خدا که ما را با يک حادثه و يا يک بلا از خط جهنم به خط بهشت انتقال داد. پس او هر چه مقدر کرده به نفع ما بوده گر چه ما راضي به مقدرات نبوديم . (تفسیر سوره طور)