زوال و انقراض مربوط به علم ناقص است.

مولا امام حسين عليه السلام در حديث مشهور روز عاشوراي خود كه اصحاب خود را طرف خطاب قرار مي دهد خلاصه فرمايش حضرت اين است كه با قيام قائم آل محمد(ع) من از قبر خارج مي شوم و قيام مي كنم جدم رسوم خدا پدم اميرالمؤمنين، برادرم امام حسن(ع) تمامي اولياء خدا در حكومت آن حضرت زنده مي شوند و زندگي آخرتي خود را شروع مي كنند. مي فرمايد: در كره زمين مريض و شل و كوري و مفلوحي باقي نمي ماند جز اين كه خداوند به بركت ما اهل البيت همه آن مرض ها را بر طرف مي كند. گويا مشاهده مي كنم كه شما شهداي عاشوراي من از قبر خارج مي شويد فرشتگان گرد و غبار از صورت شما پاك مي كنند (منظور از گرد و غبار، پيري و ناتواني و مرض ها و جراحت هاي دنيايي است كه همراه خود به قبر برده اند) و شما را به زندگي بهشتي و همسران بهشتي خود هدايت مي كنند. همين طور اميد و آرزويي در جهان بشريت باقي نمي ماند جز اين كه در حكومت ائمه اطهار عليهم السلام به تمامي اميد و آرزوهاي خود مي رسند. تمامي و عده هايي كه پيغمبران داده اند و يا خدا در قرآن داده است همه اين ها به وسيله امام موعود كه همه آن ها امام موعود هستند به و عده هاي خود مي رسند و ثواب و عقابي باقي نمي ماند جز اين كه هر كس به درجات و مقاماتي كه مستحق است نايل مي شود يا به دركات و عذاب هايي كه مستحق است مبتلا  مي گردد. چنان كه گفته اند: علي (ع) قسيم الجنه و النار است.  پس اين حكومت هاي ناقص دنيايي كه هر كس از نيكان و بدان كه روي كار آمده نتوانسته است بشريت را به زندگي ايده آل و مطلوب برساند به وسيله اين امام هاي معصوم كامل مي گردد و شيئ كامل هم قابل زوال و انقراض نيست. زوال و انقراض مربوط به علم ناقص يا عمل ناقص مي باشد كه ناقص ها بايستي جاي خود را به كامل ها بسپارند و از ميان بروند و آن كامل ها كه ديگر قابل انقراض نيستند و زندگي در شعاع حكومت آن ها ابديت پيدا مي كند، ائمه اطهار عليهم السلام هستند كه مي گوييم كه اين حكومت ها كه مخلوق فكر انسان است جاي خود را به حكومتي مي دهد كه مخلوق اراده خداست و آن چه به اراده خدا ظاهر مي گردد كامل است. (دعای ندبه - جلد دوم)