حادثه عاشورا طغیان اکبر بود.

پيغمبر اكرم‌ از اين‌ خواب‌ كه‌ ديده‌ بود علي‌ (ع‌) و فرزندانش‌ امام‌ حسن‌ و امام‌ حسين‌ را آگاه‌ كرد و فرمود گمان‌ مي‌ كنم‌ بعد از وفات‌ من‌ اين‌ دشمنان‌ بي‌ حيا، جري‌ و جسور مي‌ شوند و چه‌ مصيبتها و گرفتاري‌ ها كه‌ براي‌ اهل‌ بيت‌ من‌ بوجود مي‌ آورند. گاهي‌ مي‌ فرمود: الي‌ الله‌ اشكوا مايجري‌ علي‌ عترتي‌ من‌ بعدي.‌ يعني‌ به‌ خدا شكايت‌ مي‌ كنم‌ از مصيبتهائي‌ كه‌ بعد از من‌ متوجه‌ اهل‌ بيت‌ من‌ مي‌ شود. جاي‌ ديگر فرموده‌ اند كه‌ گوئي‌ صداي‌ استغاثه‌ دخترم‌ زهرا را بين‌ در و ديوار مي‌ شنوم‌ كه‌ كسي‌ نيست‌ كه‌ او را ياري‌ كند. در‌ آيه‌ 60 سوره اسرا،‌ بني‌ اميه‌ را به‌ شجره‌ ملعونه‌ تعريف‌ كرد و فرمود : والشجره‌ الملعونه‌ في‌ القرآن‌. اين‌ شجره‌ ملعونه‌ در اخبار و احاديث‌ تعبير به‌ بني‌ اميه‌ شده‌ است. حقيقتا دودماني‌ بودند كه‌ از بزرگ‌ و كوچك‌ دشمن‌ بني‌ هاشم‌ شده‌ بودند. طغيان‌ كبير هم‌ در اين‌ آيه‌ شريفه‌ تفسير به‌ فاجعه‌ عاشورا شده‌ است.‌ اين‌ كلمه‌ يزيد هم‌ در آيه‌ شريفه‌ كه‌ مي فرمايد فما يزيد هم‌ الا طغيانا كبيرا. گرچه‌ از نظر قواعد ادبي‌ فعل‌ است‌ وليكن‌ اشاره‌ به‌ يزيد بن‌ معاويه‌ شده‌ است‌ زيرا او بود كه‌ طغيان‌ بني‌ اميه‌ را به‌ انتها رسانيد و فرزند پيغمبر را با آن‌ شهرت‌ و با آن‌ جلال‌ و عظمت‌، به‌ قتل‌ رسانيد. اهل‌ بيت‌ او را كه‌ كاملا تمام‌ مسلمانان‌ مي‌ شناختند، حرم‌ رسول‌ خدا هستند فرزندان‌ پيغمبر هستند و آن همه‌ عزت‌ و محبوبيت‌ دارند به‌ اسارت‌ برد. رفتاري‌ با آنها نشان‌ داد كه‌ با اسراي‌ كافر و بت‌ پرست‌ جايز نبود. طغيان‌ كبير به‌ اين‌ دليل‌ است‌ كه‌ انسانهائي‌ كه‌ مانند خورشيد مي درخشيدند و شرق‌ و غرب‌ عالم‌ به‌ عظمت‌ آنها اعتراف‌ دارند به‌ قتل‌ رسانيد، آن هم‌ آنچنان‌ قتلي‌ كه‌ در ميان‌ مقتولين‌ عاشورا، كودكان‌ شيرخواره‌ و افراد مومن‌ و با تقواي‌ 70 و هشتاد ساله‌ وجود داشتند. جمعي‌ بودند از نظر قداست‌ مذهبي‌ و تقواي‌ اسلامي‌ و سابقه‌ مصاحبت‌ با رسول‌ خدا و جهاد اسلامي‌، شهره‌ آفاق‌ بودند. سلطاني‌ كه‌ براي‌ حفظ‌ حكومت‌ و سلطنت‌ خود به‌ طرب‌ نماز مي‌ رود و در اذان‌ و تشهد خود، رسول‌ خدا را به‌ عظمت‌ ياد آوري‌ مي كند. اهل‌ بيت‌ آن‌ پيغمبر را مي كشد، حقيقتا طغيان‌ كبير شناخته‌ مي‌ شود. حضرت‌ زهرا را شهيد كردند شايد جاهل‌ به‌ مقام‌ و عظمت‌ او بودند. همچنين‌ مولا عليه‌ السلام‌ را شهيد كردند شايد جاهل‌ به‌ مقام‌ و عظمتش‌ بودند. حضرت‌ امام‌ حسن‌ مجتبي‌ را شهيد كردند به‌ همين‌ كيفيت‌. اما به‌ مقام‌ و منزلت‌ امام‌ حسين‌ آگاهي‌ كامل‌ داشتند. در برابر انسانهاي‌ تاريخ‌ چه‌ عذري‌ دارند كه‌ چنين‌ انسانهائي‌ كه‌ مايه‌ رحمت‌ و بركت‌ براي‌ تمامي‌ اهل‌ عالمند مي‌كشند! لذا در آيه‌ 59 فرمود اين‌ مقدار معجزاتي‌ هم‌ كه‌ آورده‌ ايم‌ براي‌ اين‌ بوده‌ است‌ كه‌ مردم‌ را بترسانيم‌ مبادا پيامبران‌ را به‌ قتل‌ برسانند. در اين‌ آيه‌ هم‌ فرمود: و نخوفهم‌ فما يزيدهم‌ الا طغيانا كبيرا. يعني‌ بني‌ اميه‌ را با اين‌ خوابي‌ كه‌ رسول‌ خدا ديده‌ بود ترسانيديم‌ كه‌ مبادا از كساني‌ باشيد كه‌ رسول‌ خدا و اهل‌ بيت‌ او را اذيت‌ كنيد. وليكن‌ آنها بجاي‌ متنبه‌ شدن‌ و ترسيدن‌ از گناه‌ و تجاوز، آن‌ طغيان‌ كبير را بوجود آوردند و اهل‌ بيت‌ رسول‌ خدا را با آن‌ وضعيت‌ كشتند و اسير كردند. (تفسیر سوره اسراء)