چرا امام حسین ع با معاویه بیعت نکرد و دعوت سران کوفه را پذیرفت؟

مگر نه اين است كه حسن بن ‌علي ع ، معاويه را روي كار آورده و تخت و تاج سلطنتي موروثي خود را به معاويه سپرده است؟ پس لازم است معاويه، حسن بن‌ علي و بستگان و دوستان او را معزز و محترم بدارد و جانب او را رعايت كند، هرچند که تا اندازه اي هم به اين كار مجبور شده بود . در عين حال كه آزادي كامل ندارد به رأي و استبداد خود حكومت كند، برخود واجب مي داند حسن‌بن علي و دوستان او را معزز و محترم بدارد ولي بيعت امام حسين با يزيد بن معاويه چنين آثار و نتايجي بوجود نمي ‌آورد ، بلكه به عكس اين ها نتايج و آثار بدي در بر خوا هد داشت.  اولاً حضرت امام حسين (ع) به ظاهر سلطاني نيست، لشكر و حشمي ندارد كه در اين بيعت، سلطنتي و قدرتي براي يزيد بوجود آورد و يزيد بن‌معاويه را مرهون خدمات خويش سازد تا از اين خدمت او را ملتزم به حفظ مقررات خدا كند ، بلكه به ظاهر فردي از افراد مسلمانها شناخته شده و بيعت او يگانه دليل بر ترس او از يزيد بن ‌معاويه و براي حفظ جان خود شناخته مي شود و اين بيعت براي امام ذلت بوجود مي‌آورد و عزت او را مي كشد و اگر عزت او كشته شود، عزت اسلامي و مسلمانان از بين مي رود و اين بيعت كوچكترين تأثيري در پيدايش وحدت در حكومت اسلامي مانند بيعت امام مجتبي ندارد زيرا  امام حسين  شخص بزرگواري است كه با يزيد بيعت مي كند نه اينكه  سلطان باشد و سلطنتي را در سلطنت او ادغام نمايد تا وحدت اسلامي بوجود آيد دوم اينكه يزيد ‌بن ‌معايه در اثر بيعت امام حسين بيشتر متكبر خواهد شد و بيش از پيش باد دماغ خواهد انداخت و بيشتر به هوس و استبداد حكومت خواهد كرد زيرا در آن صورت خواهد گفت: اين قدرت و عظمت من است كه شخصيتي مانند حسين (ع) را به تسليم و اطاعت وادار كرده است، پس من خيلي توانا و مقتدرم و در راه آرزوي خود آزادم ، هيچ سدّ و مانعي پيش پاي من نيست، به اين دليل يزيد بن ‌معاويه بيش از پيش جري و جسور خواهد شد و دين مسلمانان و خون آنها را به ملعبه و بازيچه خواهد گرفت و حتماً اگر قدرت بيشتري پيدا كند مي‌تواند دوستان علي و بزرگان اسلام را دسته جمعي اعدام نمايد تا بتواند يك حكومت اشرافي ترتيب دهد. پس بيعت حسين با يزيد ‌بن ‌معاويه مايه ذلت او و ذلت مسلمانان و باعث نابودي دين و جسور شدن يزيد‌ بن ‌معاويه خواهد بود. البته امام راضي نمي شود كه خود را ذليل سازد، اسلام و مسلمانان را به ذلت بكشاند، پس اين بيعتي است غيرقانوني كه با عقل و منطق سازگار نيست و از نظر شريعت و قضاوت مسلمانان محكوم به بطلان است. امام نمي تواند با يزيد ‌بن ‌معاويه بيعت كند هر چند به مرگ و نابودي او منتهي شود، به اين دلائل وقتي آن بزرگوار در مدينه تحت فشار قرار گرفت كه بايد بيعت كند و يا به مرگ خودش راضي باشد، شبانه دست زن و بچه خود را گرفت و همراه دوستان و خويشان نزديك به سوي مكه رهسپار شد تا آنجا مكان امن و اماني براي خود پيدا كند، و از دور و نزديك ناظر باشد تا معلوم گردد. بسوي مكه حركت كرد و اوائل ماه شعبان با اهلبيت خود وارد مكه شد و آنجا مسكن اختيار كرد . (تفسیر سوره نور)