سئوالات علمي مايه عزّت است و سئوالات مالي مايه ذلت.

انسان ها مظهر علم و تعليمات هستند. همه جا از مسير علم و دانايي به سوي مقاصد و منافع خود جلو مي‏روند و اين علم و دانايي را با تعليمات، تحويل آيندگان مي ‏دهند، بطوري كه اگر پدر دانشمندي علم خود را به فرزندان خود و يا جامعه تعليم ندهد و با خود به گور ببرد فرزندان او زندگي خود را از صفر شروع مي ‏كنند و به وراثت، علم پدر و مادر خود را فرا نمي گيرند. بچه ‌هاي حيوانات به غريزه از پدر و مادر خود ارث مي ‏برند و درست مانند پدر و مادر زندگي را ياد گرفته ‌اند و تقليد مي‏كنند، وليكن انسانها به وراثت، علم پدر و مادر خود را فرا نمي گيرند بلكه بايستي پدر و مادر آنها را تعليم دهد، از اين نظر مي‌گوئيم انسانها نيازمند به علم انسانها هستند. بر هر عالِمي واجب است علم خود را به ديگران بياموزد و حق ندارد از تعليمات مضايقه كند و حق ندارد شرايطي پيش پاي شاگرد قرار دهد كه اگر آن شرايط را پذيرفت تعليم دهد و الا مضايقه كند. يكي از گناهان كبيره كه صاحب آن گناه، به شدت مجازات مي‏ شود و در معرض توبيخ و انتقاد قرار مي‏گيرد، احتكار علم و مضايقه از تعليم است. اگر كسي علم خود را به گور ببرد و به جامعه نياموزد به شدت مجازات مي ‏شود و در افكار مردم هم مذموم و محكوم است. علم و دانش انسان ها كليد نعمت هاي خداوند در دنيا و آخرت است. عالم آفرينش پر است از ذخائر نعمت ها و ثروت ها مانند صندوق در بسته و مقفلي است كه كسي از باطن آن خبر ندارد. تنها كليدي كه درِ اين صندوق را باز مي‏ كند و ذخائر آن را در اختيار بشر مي ‏گذارد، علم و دانش است. استفاده انسان ها از زندگي بهشتي و زندگي آخرت، به ميزان علم و عقل است كه در دنيا فرا گرفته‌ اند. روز قيامت كه خداوند بندگان صالح خود را به ثواب مي ‏رساند براساس فهم آنها و دانش آنها ثواب مقرر مي ‏شود. به انسان ميدان مي ‏دهند كه آن چه را مي ‏داند و مي ‏تواند استفاده كند، تصرف كند و از آن استفاده نمايد. شرط مالكيت و تصرف انسانها در ثروتهاي آخرتي علم و دانش آنهاست. جاهل به جهل خود از نعمت هاي خدا محروم است و عالِم به علم خود از نعمت هاي خدا بهره‌ مند مي ‏شود. در واقع نياز علمي انسان ها به يكديگر خيلي بيشتر از نياز مالي آنها به يكديگر است، به همين مناسبت سئوالات علمي و مراجعه جاهل به عالِم عزت بخش است و ذلت به وجود نمي ‌آورد وليكن سئوالات مالي و مادي، مايه ذلت مي ‏شود و خدا نهي كرده است. امام معصوم ع مي ‏فرمايد: اگر ببيني عالِمي در خانه ثروتمند مي ‏رود و از او چيزي تقاضا مي‏ كند آن عالِم و غني هردوشان بَدند و بدبختند. عالِم به اين دليل كه خود را ذليل كرده است و از غني تقاضای مال نموده و ثروتمند به اين دليل كه حق عالِم را نپرداخته و او را محتاج به خود كرده است، و اگر ببيني ثروتمندي در خانه عالِمي مي ‏رود و از او سئوال مي ‏كند چه خوب ثروتمندي است كه به دنبال كسب علم رفته است و چه خوب عالِمي كه عزت خود را حفظ كرده و به مردم تعليم داده است. پس سئوالات علمي مايه عزت است و سئوالات مالي مايه ذلت. (تفسیر سوره عصر)