سرمايه زندگي آتي انسان ها چيست و با آنها در عالم آخرت چه رفتاري مي شود؟

بديهي است كه سرمايه زندگي آخرت سلامتي علم و عقيده و سلامتي روح و روان است. همان طور كه سرمايه زندگي دنيا سلامتي بدن مي باشد و بچه هاي عقب افتاده فاقد زندگي دنيا هستند از مزاياي زندگي محرومند. كساني هم كه وارد زندگي آخرت مي شوند همراه علم و عقيده و همراه نتائجي كه از علم و عمل خود بدست آورده اند وارد زندگي آخرت مي شوند سرمايه آنها در آخرت نتائج علم و عمل آنها است. اولين سرمايه مطلوب آنها هنگامي كه از قبر خارج مي شوند شناختن اولياء آخرت است. بايد معلوم شود كه هنگام ورود به عالم قبر و خروج از آن تحويل چه كسي مي شوند و به دنبال چه كسي مي روند. وابسته به پيشواي حاكمند و يا پيشواي محكوم و يا مانند بچه هاي نامشروع به حال خود رها مي شوند. انسان ها هنگام تولد در دنيا و يا ورود به عالم آخرت احتياج سرپرست مطلوب و مسئول دارند كه آنها را در دامن مهر و محبت خود بپروراند و به زندگي مطلوب برساند. احتياج انسان به يك زندگي مطلوب و مقبول يك احتياج ابدي و دائمي است. انسان در فضاي دائمي و ابدي حركت مي كند به بي نهايت ثروت و قدرت احتياج دارد. حركات او به قدم هاي قابل محسوس قابل شمارش در فضاي محسوس به عدد و يا به مراتب در فضاي معقول قابل درك است و اين حركت عددي و يا مراتبي كه قهرا محدود است در فضاي نامتناهي معقول و محسوس به انتها نمي رسد كه متوقف گردد و ديگر احتياج به سرپرست نداشته باشد. پس حركت و احتياج به سرپرست تا ابد ادامه دارد و قهرا به مجهولات و معلومات قابل تقسيم است. معلومات، قدم ها و مراتبي است كه آنها را درك نموده و در اختيار گرفته و مجهولات، قدم ها و مراتبي است كه آنها را درك ننموده و به آن احتياج دارد. پس براي رسيدن به مجهولات خود دائم احتياج به رهبر مهربان دارد و اين احتياج ابدي و دائمي است و استغناي از آن محال است. خداوند به رسول اكرم و مكرم خود مي فرمايد: و قل رب زدني علما. بايد هر روز علم تازه اي كسب كند جلوتر برود. پس بر هركسي واجب است ولّي ابدي و آخرتي خود را بشناسد. (کتاب مبادی آفرینش)