دلیل وجوب مهریه و نفقه برای زنان چیست؟

دليل وجوب مهريه و نفقه براي زنان در خواستگاري مردان تفاوت شغلي است که در اسلام بين زن و مرد بوجود آمده است. زنان با مردان در دين اسلام تفاوت شغلي دارند. خداوند اين طور مقرر فرموده که در زندگي زن و مرد با يکديگر، زائيدن و تربيت فرزندان و اداره امور داخلي به عهده زنان باشد و کارهاي خارج به عهده مردان. بر پايه اين سنت اسلامي زنان از اشتغال به کارهاي خارج خانه از کار منزل باز مي مانند در نتيجه معاش آنها تعطيل مي شود. روي اين حساب خداوند زنان را مأمور اداره امور داخلي خانه فرموده و بر مردان واجب کرده است که در ازدواج با يک زن براي او مهريه قرار دهند و مخارج او را هم متعهد شوند تا مهريه يک ذخيره در صورت متارکه زندگي باشد.  دليل ديگر لزوم مهر براي زنان، شکستي است که در دختران بعد از رفتن به خانه شوهر بوجود مي آيد و چنين شکستي در مردان پيدا نمي شود. زني که شوهر نديده و به خانه شوهر نرفته با زني که به خانه شوهر رفته است با يکديگر فرق دارند. براي جبران يک چنين شکست و خسارتي خداوند براي زنان پيش از تصرف، نصف مهر و بعد از تصرف، تمام مهر را واجب کرده است. وجود مهر در ازدواج يک فريضه است يعني با قرار داد و توافق زن و شوهر لغو نمي شود و هيچ يک از آنها حق ندارند که از مهر صرفنظر کنند و با يکديگر قرار بگذارند که ازدواج آنها بدون مهر واقع شود و اما بخشيدن مهر بعد از ثبوت آن مانعي ندارد، يعني زن حق ندارد بدون مهر به خانه شوهر برود و شوهر هم حق ندارد زني را بدون مهريه به خانه بياورد و اگر با يکديگر ازدواج کردند و از تعيين مقدار مهر ساکت ماندند براي زنان بعد از ازدواج مهرالمثل معين مي شود يعني آن زن را با زنان نظير او که به خانه شوهر رفته اند مقايسه مي کنند و مانند مهريه آن زنان براي اين زن هم ثابت مي شود. اگر زن و مردي با يکديگر قرار گذاشتند که بدون مهر با يکديگر ازدواج کنند عقد ازدواج درست است وليکن قرارداد باطل مي شود. از محتواي همين قانون استنباط مي شود که در عقد ازدواج جايز نيست که ميزان مهريه را هم با توافق از حد معمول پائين تر بياورند زيرا مهر براي روز تنهايي و احتياج زن است نه اين که قيمت ازدواج او و رفتن به خانه شوهر باشد. براي رفع احتياجات زن در مواقع تنهايي بوسيله طلاق و يا مرگ شوهر مهر مقرر شده است که زنان بتوانند از مهر خودشان استفاده کنند. اين مهريه سرمايه اصلي زن است که جزء استطاعت به حساب نمي آيد و اگر زن به کسي مقروض باشد طلبکار نمي تواند او را ملزم کند که دين خود را از مهريه بدهد زيرا مهر از اصول زندگي زن به حساب آمده و از مستثنيات دين است. مهر براي روز احتياج و گرفتاري زنان مقرر شده است.  زنان در ازدواج خودشان مالک مهريه خود مي باشند، پدران حق ندارند دختران خود را در مقابل پولي که خود تصرف مي کنند به شوهر بدهند و يا طبق قراردادي که با شوهر مي گذارند از مهر واقعي زن کم کنند، مهر زن ملک خود زن است نه پدر و مادر و نه ديگران. (آزادی ثمره آگاهی است)