دوستي علي بن ابيطالب يك سرمايه خوبي است كه عمل گناه و معصيت به آن ضرر نمي زند.

ايمان و تقوي و يا كفر و گناه ملاك بهشتي شدن و جهنمي شدن است نه حسب و نسب. در اين رابطه به سراغ حديث مشهور از پيغمبر اكرم (ص) مي رويم كه فرمودند: تمامي حسب و نسب ها روز قيامت لغويت پيدا مي كند مگرحسب و نسب من. مي گوييم اگر از اولاد پيغمبر كساني پيدا شدند كه كافر و گناهكار بودند چگونه ممكن است خداوند كفر و گناه آنها را ناديده بگيرد و آنها را به بهشت ببرد؟ بهشت نتيجه ايمان و تقوي است نه يك بخشش دلبخواهي. هركس در خط ايمان و تقوي باشد محصول ايمان و تقوي يك زندگي مدرن و مجهزي است بنام بهشت. در اينجا به سراغ اولاد پيغمبر مي رويم. حالات تاريخي آنها را مشاهده مي كنيم. اگر تمامي آنها مؤمن بودند و لااقل ذره اي محبت رسول خدا (ص) و حضرت زهرا (س) و ائمه اطهار(ع) در دل آنها بود و گناه كبيره اي نداشتند البته بدليل همان ذره محبت مستحق بهشتند و كافر بحساب نمي آيند، زيرا كافر كسي است كه با رسول خدا و پيغمبران و انسانهاي خوب، دشمني قلبي دارد، از آنها متنفر است، از اولاد پيغمبر يكچنين انساني پيدا نمي شود كه دشمني قلبي با رسول خدا داشته باشد بلكه خواهي نخواهي دوستي قلبي دارند و بدليل همان دوستي، مرتكب كفر و گناه نمی شوند و اين دوستي و عدم كفر و گناه در غير سادات هم كه باشد رسميت دارد. حديث درباره مولا اميرالمؤمنين (ع) وارد شده كه فرمودند: حبّ علي حسنه و لا نصير معها سيئه. يعني دوستي علي بن ابيطالب يك سرمايه خوبي است كه عمل گناه و معصيت به آن ضرر نمي زند. يعني گناه و معصيت آن قدر قدرت ندارد كه محبت به علي بن ابيطالب را تبديل به عداوت كند. ممكن است دوستان علي (ع)، گناهكار باشند، گاهي دروغ بگويند يا شرابخوار باشند و يا تارك الصلوه و تارك الحج، وليكن اين گناه ها آنقدر قدرت ندارد كه محبت علي را از بين ببرد. محبت، يك اصلي است در قلب انسان كه يا ظاهر نمي شود يا اگرمحبت به اولياء خدا در قلبي قرار گرفت از بين نمي رود. پس اين محبت در سادات باشد يا در غيرسادات، رسميت دارد و مايه نجات انسان مي شود. ممكن نيست انساني از نسل رسول خدا (ص) با رسول خدا دشمني داشته باشد. پيغمبر اسلام آنقدر جالب و جاذب و براي بشريت منشاء رحمت و بركت است كه هركس نام او را بشنود محبت به او پيدا مي كند گر چه رابطه حسبي و نسبي نداشته باشد. پيغمبر از نظرحسن اخلاق و خوبي و زيبايي و محبت به انسان مانند خورشيد در تاريخ زندگي بشر مي درخشد. كسي پيدا نمي شود كه با او دشمني و عناد داشته باشد يا محبت او را در دل نداشته باشد گرچه از نظر حسب و نسب خيلي دور باشد. مشاهده مي كنيم ابولهب كه عموي پيغمبر است از اولاد عبدالمطلب كه جدّ پيغمبر است بدليل كفر و گناه و دشمني با پيغمبر مستحق لعنت خدا شده و خداوند سوره اي به نام تبّت در لعن و نفرين او نازل كرده است. با اين حساب فرمايش رسول خدا درباره حسب و نسب از اين جهت درست است كه هركس رابطه حسبي و نسبي با آن حضرت دارد محبت به او هم دارد و اين محبت، نجات بخش است. (تفسیر سوره قصص)