رمز مشروع دانستن یک مسابقه در چیست؟

مسابقه به‌‌ معنای رقابت‌ و حسادت،‌ ‌جايز نيست که بندگان‌ خـدا با يكديگر رقابت‌ و حسادت‌ داشته‌ باشند وليكن‌ مسابقه‌ به‌ معناي‌ ترقي‌ و تكامل‌ كه‌ هركدام‌ از آن‌ها به‌ فكر اين‌ هستند که به‌ درجه‌ و مقامي‌ برسند و تقرب‌ در نـزد خدا پيدا كنند بدون‌ اين‌ كه‌ موجبات‌ محروميت‌ ديگري‌ را فراهم‌ كنند، درست‌ و مشروع‌ است‌.  اولا مسابقه‌ در كسب‌ علم‌ و دانش‌ مانند مسابقه‌ در كسب‌ مـال‌ و ثروت‌ نيست‌، علم‌ و دانش‌ يك‌ نعمت‌ بسيار بزرگ‌ و نامتناهي‌ است‌ كه‌ اگر تمامـي‌ انسان‌ها سعي‌ كنند خود را به‌ آخرين‌ درجه‌ از علم‌ و دانش‌ برسانند، اين‌ سعـي‌ و كوشش‌ در مسابقه‌ مايه‌ محروميت‌ ديگران‌ نمي ‌شود. علم‌ يك‌ نعمتي ‌است‌ نامتناهي‌ كه‌ اگر يك ‌ نفر بيشتر آن‌ را به‌ دست‌ آورد، سهم‌ ديگران‌ كمتر نمي ‌شود. علم‌ مانند نور است‌ كه‌ اگر يك‌ چراغي‌ نوراني ‌تر شود باعث‌ كم‌ نوري‌ چراغ هاي‌ ديگر نمي‌ شود پس‌ ممكن‌ نيست‌ كه‌ در مسابقه‌ براي‌ كسب‌ علم،‌ جلوافتادگان‌ مايه‌ محروميت‌ عقب‌ ماندگان‌ شده‌ باشند. علم‌ يك‌ حقيقت‌ نامتناهي‌ است كه‌ از نظــر رياضي‌ اگر يك‌ نعمت‌ نامتناهي‌ برافراد زياد مثلا ميليون‌ها و ميلياردها تقسيم‌ شود، خارج‌ قسمت‌ نامتناهي‌ مي ‌شود وليكن‌ اگر يك‌ ثروت‌ متناهي‌ بر نامتناهي‌ تقسيم‌ شود خارج‌ قسمت‌ به‌ صفر مي ‌رسد. در پيشگاه‌ مقدس‌ الهي‌ تمامي‌ نعمت ها نامتناهي‌ است.‌ علم‌ خدا نامتناهي‌ است‌ و اگر تمامي‌ افراد، عالِم‌ شونـد از علم‌ خدا كم‌ نمي‌ شود، هم‌ چنين‌ اگر تمامي‌ افراد به‌ قدرت‌ و پادشاهي‌ برسند از قدرت‌ و پادشاهي‌ خدا چيزي‌ كم‌ نمي ‌شود. به‌ همين‌ كيفيت‌، محبوبيـت‌ در نزد خدا و خلق‌ خدا، و ثروت‌ و نعمت‌‌ خداوند متعال،‌ در ميدان‌ مسابقه‌ به‌ سوي‌ خدا، نامتناهي‌ است‌ و هريك‌ از افرادي‌ كه‌ در مسابقـه‌ شركت‌ مي ‌كنند به‌ رقم‌ نامتناهي‌ مي‌ رسند و در اين‌ مسابقه‌ جلوافتادگان‌ باعــث‌ محروميت‌ عقب‌ افتادگان‌ نمي‌ شوند بلكه‌ جلوافتادگي‌ پيشرفتگان‌ يك‌ عامل‌ تشويق‌ است‌ براي‌ عقب‌ ماندگان‌ كه‌ آن‌ها هم‌ سعي‌ كنند خود را به‌ پيشرفتگــان‌ برسانند. ديگر اين‌ كه‌ در مسابقه‌ به‌ سوي‌ خدا و حركت‌ در خط‌ تكامل‌، جلوافتادگان‌ و پيشرفتگان‌، منشاء فيض‌ الهي‌ و منبع‌ بركات‌ خدا براي‌ عقب‌ ماندگان‌ مي ‌شوند و مانند كساني‌ هستند كه‌ خود را به‌ گنج ‌ نامتناهي‌ الهي‌ مي‌رسانند تا آن‌ گنـج‌ را بين‌ عقب‌ ماندگان‌ قسمت‌ نمايند و آن‌ها را در مال‌ و ثروت‌ جلو بيندازند. اگـر ارقام ‌نعمت‌ خداوند متعال‌ ارقامي‌ محدود باشد تا كساني‌ كه‌ مسابقه‌ را مي ‌برند، مالك‌ آن‌ ارقام‌ شوند و براي‌ ديگران‌ چيزي‌ باقي‌ نماند، مسابقه‌ به‌ اين‌ معنا مطلوب‌ خدا و اولياء خدا نيست‌ زيرا آن‌ رقم‌ جايزه‌ را پيشرفتگان‌ به‌ دسـت‌ آورده ‌اند، براي‌ عقب‌ ماندگان‌ چيزي‌ باقي‌ نمي‌ ماند و باعث‌ محروميت‌ آن‌ها مي ‌شود. وليكن‌ ارقام‌ ثروت‌ و نعمت‌ در نزد خدا نامتناهي‌ است‌ و افرادي‌ كه‌ مي خواهند خود را به‌ آن‌ ارقام‌ برسانند، متناهي‌ و محدودند. تقسيم‌ نامتناهي‌ بر متناهي‌، خارج‌ قسمت‌ هم‌ نامتناهي‌ است‌. پس‌ در اين‌ ميدان‌ هركسي‌ بيشتر جديت‌ كند خود را جلو بيندازد مانند كسي‌ است‌ كه‌ راه‌ رفتن‌ و جلو افتادن‌ را براي‌ ديگران‌ هموار مي‌ كند و امكانات‌ پيشرفتگي‌ را در اختيار آن‌ها مي‌ گذارد. اين‌ است‌ مسابقه‌ مشروع‌ كه‌ در دين‌ خدا مطلوب‌ و محبوب‌ اولياء خدا هست‌. (تفسیر دعای کمیل)