عده ای از مردم مرگ ندارند یعنی چه؟؟؟

اگر آن قيام بمعناي قيامت است و مردمي كه در قيامت قرار گرفتند مرگ ندارند، لازمه ‌اش اين است كه عده ‌اي از مردم (همان ها كه به آن قيام رسيدند و در آن قيامت قرار گرفتند) مرگ نداشته باشند و اين معنا با كليت مرگ منافات دارد كه خدا مي‌ گويد: كل نَفسٍ ذائِقَه الْمُوتِ ! جواب اين است كه خداوند مي گويد: قيامت ناگهاني ظاهر مي ‌شود، در حالي که مردم در كوچه و بازار اشتغال به كار دنيا دارند. لازمه اين وقوع ناگهاني اين است كه عده‌ اي از مردم در قيامت قرار گرفته باشند، در قيامت مرگ نيست. ديگر اين كه خداوند در موت عمومي استثناء قائل مي‌ شود، يك جا در سوره اسراء مي ‌فرمايد: هر شهر و دهي را قبل از قيامت هلاك و معذب مي ‌كنيم. اين هلاكت و عذاب پيش از قيام در جنگ جهاني سوم واقع مي شود كه دو سوم مي ‌ميرند و يك سوم عذاب مي شوند، لازمه ‌اش اين است كه آن يك سوم معذب، مرگ نداشته باشند والا بگويد همه را هلاك مي‌ كنم. باز در نفخ صوري كه بمعناي مرگ است خداوند در سوره نمل آيه 90 مي ‌فرمايد: آن روز اهل آسمانها و زمين هلاك مي‌ شوند مگر آن كه را كه خدا بخواهد. يعني عده ‌اي را كه خدا مي ‌خواهد در آن نفخ، مرگ ندارند، همين طور در سوره دخان آنجا كه خدا از عذاب جهاني پيش از قيام امام زمان سخن مي‌ گويد، مي ‌فرمايد: مردم كه در آن عذاب و هلاكت قرار گرفتند، داد مي ‌زنند كه اي خدا ما را نجات بده، خدا مي‌ گويد به همين زودي در حمله جهاني خود عذاب را از شما برمي‌ داريم. پس آن وعده ‌اي كه با قيام امام زمان از عذاب نجات پيدا كردند، مرگ و عذاب ندارند. ديگر اين كه وقتي كه با دلائل اجتهادي از بيان امام ثابت شد كه آن قيام، ساعت و قيامت است، لوازم قيامت هم كه رفع موت و حيات مردگان باشد ثابت مي‌ شود و به دليل ديگر احتياج ندارد. اساساً اين غلط است كه در سلطنت آن حضرت مردگان، زنده شوند و زندگان بميرند، زیرا داروي حيات، آن حضرت است. وقتي كه ظاهر شد مرگ فرار مي ‌كند. (رساله اجتهادی قیامت)