نُه دهم مقرارت و قوانین اسلامی مربوط به خدمات است.

لذّت و نعمتی که در اختیار ما انسان ها قرار می گیرد لذّت روحی و نعمت های معنوی خداوند متعال است. عشق و علاقۀ انسان ها به یکدیگر، محبت آنها و محبت هر انسانی به شما و شما با او بزرگترین ثروتی است که از مسیر علم و دانش به شما می رسد. رابطۀ انسانها با یکدیگر، دوستی و محبت آنها بزرگترین نعمت و لذّت فوق العاده است که در غذاها و آب ها و شربت های دیگر قابل ظهور نیست. خداوند نمونه ای از این لذّت ها در اختیار انسان می گذارد تا تشویق شوند، دنبال ارقام کامل آن بروند. لذّت محبت مادر به فرزند و لذّت محبت فرزندان به پدر و مادر، خواهر و برادر به یکدیگر، دوستی انسانها با هم، بزرگترین نعمتی است که خدا برای انسان آفریده است. شما در حالی که میلیونها تومان ثروت دارید اگر ثروت خود را به بیابان و صحرا بکشید همه چیز دارید به جز انسانی که با او انس و تماس داشته باشید. زندگی شما تا صفر و زیر صفر تنزل پیدا می کند. غذاها و لباس های خوب و باغ و بوستان و میوه ها و همه چیز به جز انسان. نه پدر و نه برادر و خواهری نه دوست و رفیقی، همه جا صحرا و دریا و کوه و باد و برف و باران و ستاره و حیوانات، همه چیز مال شماست به جز انسان. احساس می کنید زندگی چقدر برای شما وحشت آور است. ترس و وحشت شما را احاطه می کند مثل این که جنگل و حیوانات و همه چیز دشمن شما هستند. مجبور می شوید در گوشه ای خود را از همه چیز پنهان کنید. پس رابطۀ انسان ها با هم بزرگترین نعمت است. خداوند برای معرفی این نعمت بزرگ مرگ را مقدّر فرموده تا انسان ها به فراق انسان مبتلا شوند و قدر یکدیگر را بدانند. زن به فراق شوهر و شوهر به فراق زن، مادر به فراق فرزندان و فرزندان به فراق پدر و مادر. حکمت مرگ همین است که دوستان به فراق یکدیگر مبتلا شوند که وقتی دو مرتبه زنده شوند و داخل زندگی بهشتی شوند قدر یکدیگر را بدانند. بزرگترین لذّت بهشتی ها دیدار و ملاقات با یکدیگر است. هر کسی کنار سفرۀ بهشتی می نشیند در صورتی لذّت کامل می برد که هزاران انسان کنارسفره، میهمان او باشند و او از منظرۀ دوستان بهره مند شود. پس نعمت بزرگ دوم که بدون آن لذّت های مادی و غذایی ارزش خود را از دست می دهد لذّت ملاقات و هم نشینی با انسان های همنوع است. شهر آباد منهای انسان، بیابان است. بیابان به اضافۀ انسان، شهر است. به این مناسبت خدا انسان را متمدن و اجتماعی خلق کرده، او را طوری ساخته که زندگی اش به اضافۀ انسان و دوستان کامل می گردد و منهای آنها به صفر و زیر صفرتنزل پیدا می کند. از این جهت دین مقدّس اسلام این همه برنامه های خدماتی برای انسان ها ترتیب داده است. زن ها چقدر موظف به خدمت به شوهر و فرزندان هستند. شوهر و فرزندان موظف به خدمت مادر. نُه دهم مقرارت و قوانین اسلامی مربوط به خدمات است. همه کس مأمورند به یکدیگر خدمت کنند. دستورات فراوان برای همسایه داری که همسایگان چطور در خدمت یکدیگر باشند. بهتر و بالاتر از همه خدمت به پدر و مادر و فرزندان یا برادر و خواهر، این همه خدمات مالی که به ثروتمندان دستور داده شده، همه و همه برای ایجاد الفت و محبت است. مبلغی که شما به انسانی خدمت می کنید و در نتیجه مالک محبت او می شوید ناچیز است ولی آن انسانی که از شما بهره مند شده و محبت به شما پیدا کرده هر وقت شما را می بیند خوشحال می شود و شما او را می بینید خوشحال می شوید. این لذّت خیلی بیشتر ارزش دارد از مال و ثروتی که در این راه انفاق کرده اید. برنامۀ خدماتی انسان ها به یکدیگر از دعا و سلام و ملاقات با چهرۀ باز و خدمات مالی و بالاتر خدمات جانی که با صرف مال و ثروت جان کسی را از مهلکه نجات می دهید و آنها نیز متقابلاً با فداکاری جان شما را نجات می دهند، تمامی این خدمات محبت آور است، بین انسانها محبت ایجاد می کند و این محبت سرمایۀ تمدن بهشتی است. در زندگی بهشتی میلیونها میلیارد انسان از زن و مرد با یکدیگر زندگی می کنند هیچ حدّ و حدود و در و دیواری بین آنها نیست. نه قفل و کلیدی که در منزل را ببندند یا کیسه و جیبی که پولشان را پنهان کنند. همه مانند برادر و خواهر کنار سفرۀ پدر واقعی خود که خداوند متعال است نشسته اند. لذّتی که از منظرۀ یکدیگر و دیدار هم می برند فوق همۀ لذّت هاست. لذا گفته اند بزرگترین فقر، محرومیت از اُنس و آشنایی با انسان است. آن انسانی فقیر است که دوست مهربانی ندارد، از دوستی پدر و مادر و برادر و خواهر محروم است. و بزرگترین رقم ثروت و دارایی، دوستی و آشنایی با انسان هاست که هزاران نفر شما را دوست دارند و از دیدار شما لذّت می برند و شما هم آنها را دوست دارید و لذّت می برید. این هم ثروت و لذّتی است نامتناهی. (مقاله قرآن شناسی)