اقتلوالموذي‌ قبل ان‌ يوذي‌ یعنی چه؟

در آيه‌ 32 خداوند درباره‌ قتل‌ نفس‌ سخن‌ مي‌ گويد. مي‌ فرمايد: نفس‌ انساني‌ كه‌ خدا به‌ او حرمت‌ داده‌ و از جانب‌ خداوند متعال‌ حق‌ حيات‌ دارد، به‌ قتل‌ نرسانيد. هر كسي‌ كه‌ به‌ ناحق‌ كشته‌ شود، خداوند متعال‌ براي‌ او ولّي‌ و صاحب‌ خون‌ او قدرت‌ و سلطنت‌ بخشيده‌ تا بتواند از قاتل‌ انتقام‌ بگيرد. پس‌ در قتل‌ بندگان‌ خدا اسراف‌ نكنيد. خلاف‌ حق‌ كسي‌ را نكشيد. زيرا ولّي‌  مقتول‌ مظلوم، منصور است‌. خدا او را ياري‌ مي‌ كند تا حق‌ خودش‌ را بگيرد. بطوركلي‌ يكي‌ از گناهان‌ كبيره‌ در دين‌ خدا از ابتداي‌ ظهور دين‌ يعني‌ از هبوط‌ آدم‌ و حوا تا انتهاي‌ زندگي‌ بشريت‌ قتل‌ نفس‌ است‌. موجودي‌ را كه‌ خدا زنده‌ كرد، مخصوصا انسان، كسي‌ حق‌ ندارد حيات‌ را از او بگيرد. به‌ همان‌ دليل‌ كه‌ زنده‌ شده‌ است‌ حقّ‌ زندگي‌ دارد و اين‌ حقّ‌ طبيعي‌ الهي‌ را كسي‌ نمي‌ تواند از انسان‌ حتي‌ حيوانات‌ ديگر سلب‌ كند. گفته‌ اند اگر حيوانات‌ موذي‌ اند، به‌ زندگي‌ شما ضرر مي‌ زنند، حق‌ داريد آنها را بكشيد و از بين‌ ببريد و اگر بي‌ ضررند، به‌ شما و زندگي‌ شما كاري‌ ندارند، حق‌ نداريد آنها را از بين‌ ببريد. در اين‌ رابطه‌ فرموده‌ اند: اقتلوالموذي‌ قبل ان‌ يوذي. يعني‌ موجود موذي‌ را پيش‌ از آن كه‌ اذيت‌ كند از بين‌ ببريد. خداوند موجودات‌ موذي‌ مانند مار و عقرب‌ و يا حشرات‌ ديگر را خلق‌ مي‌ كند و به‌ دليل‌ اين كه‌ موذي‌ و مضرند اجازه‌ قتل‌ آنها را به‌ انسان‌ مي‌ دهد تا در اين‌ زنده‌ شدن‌ و كشته‌ شدن‌ فهمي‌ در جامعه‌ پيدا شود. همه‌ بدانند هر موجود زنده‌ اي‌ در صورت‌ نافع‌ بودن‌ به‌ حال‌ بشريت‌ حق‌ حيات‌ دارد و اگر مضر باشد حق‌ حيات‌ ندارد. از يكطرف‌ خداوند مار و عقرب‌ مي‌ آفريند و از طرف‌ ديگر دستور قتل‌ آنها را صادر مي‌ كند، تا يك‌ چنين‌ فهمي‌ در جامعه‌ پيدا شود. انسانها نيز به‌ همين‌ كيفيت‌. انسانها در صورتي‌ حق‌ حيات‌ دارند كه‌ نافع‌ به‌ حال‌ يكديگر باشند و يا لااقل‌ موذي‌ و مضر نباشند. اگر انساني‌ به‌ حال‌ جامعه‌ و براي‌ انسانهاي‌ ديگر موذي‌ و مضر باشد، بدليل‌ آزار و اذيت‌ محكوم‌ به‌ مرگ‌ مي‌ شود و در صورتي‌ كه‌ نافع‌ به‌ حال‌ جامعه‌ بشريت‌ باشند و يا لااقل‌ موذي‌ و مضر نباشند، حق‌ حيات‌ دارد. لذا در دين‌ اسلام‌ كفار بدليل‌ كفر محكوم‌ به‌ اعدام‌ نيستند، حق‌ حيات‌ دارند، وليكن‌ به‌ دليل‌ تجاوز و ضرر و آزاري‌ كه‌ به‌ بندگان‌ خدا مي‌ رسانند، حق‌ حيات‌ از آنها سلب‌ مي‌ شود، محكوم‌ به‌ اعدام‌ مي‌ شوند. (تفسیر سوره اسری - جلد سوم)