اگر انسان عالم خلقت را بهم بزند و زمين و آسمان را نابود کند در نظر خدا آسانتر از آن است که انساني را به قتل برساند!

خداوند در آخر سوره ذاریات گناه ستمکاران را با کلمه ذنوب تعريف مي کند. ذنوب، دلوهاي بسيار بزرگي است که به ته چاه مي فرستند و با آن آب مي کشند. مناسبت اين کلمه با گناه ستمکاران يکي اين است که آنها با گناه خود، خود را در چاه ويل سقوط مي دهند. به طورکلي هر گناهي و مخصوصاٌ ظلم به بندگان خدا انسان را در جامعه بشريت آن چنان ساقط مي کند مانند کسي که در ته چاهي بسيار عميق، سقوط کرده است زيرا ظلم به معناي قتل بنده اي از بندگان خدا و يا تضیيع حقي از حقوق آنها است. مخصوصا گناه بزرگ، قتل انسان که به طورکلي قتل مؤمن است. قتل انسان در نظر خدا آنقدر بزرگ است که اگر انسان عالم خلقت را بهم بزند و زمين و آسمان را نابود کند در نظر خدا آسانتر از آن است که انساني را به قتل برساند زيرا اين انسان خلاصه و نتيجه عالم آفرينش است تمامي عالم خلقت در وجود انسان خلاصه شده است. آيا انسان بالاتر است يا کره زمين و کوه ها؟ انسان بالاتر است يا ماه و خورشيد و ستارگان؟ انسان را با هر چيزي برابر کنيم انسان از آن بالاتر است. انسان در عالم خلقت مانند قلب در وجود انسان است. اگر دست و پاي انساني را قطع کنند انسان به حال خود باقي است اما اگر قلب انسان را از انسان بگيرند آن انسان به کلي نابود شده است زيرا انسان خلاصه عالم خلقت است. قلب بينا و دانا که مرکز تعلق لطف و اراده خدا به انسان است خلاصه مغز متفکر انسان به حساب مي آيد. پس هر انساني از تمامي جهان بهتر و بالاتر است. خداوند قتل يک انسان را برابر با قتل کل بشر دانسته است. اگر يک نفر را بکشند مانند اين است که بشريت را کشته اند و يا اگر يک انسان را زنده کنند مانند اين است که تمامي بشريت را زنده کرده اند. زياد و کمي در هر چيزي به کثرت و قلت اعداد است. مثلاٌ 5 عدد گوسفند از دو عدد و سه عدد بيشتر است و صد عدد گوسفند از ده عدد به همين کيفيت، ارزش انسان به کثرت و قلت اعداد نيست. يک انسان برابر همه کس و همه چيز است. به همين مناسبت کسي که انسان را به قتل مي رساند جبران خسارت قتل او فقط اعدام است وليکن اگر گاو و شتري و يا حيوان ديگري را به قتل برساند جبران خسارت فقط به پرداخت غرامت است. لذا در اين آيه شريفه خداوند ظلم به انسان را گناه بزرگ دانسته است و از آن تعبير به دلو بزرگي که ته چاه سرازير مي شود و از کثرت سنگيني نمي توانند آن را بالا بکشند تشبيه کرده است . (تفسیر سوره ذاریات)