امام زمان که بیاید دین جدید می‏آورد!

دربارة‌ آن‌ حضرت‌ گفته‌ شده‌ است‌.  «ياتي‌ بدين‌ جديد» . يعني‌ او دين‌ تازه ‌اي‌ خواهد آورد، منظور از اين‌ دين‌ تازه‌ همان‌ دوران‌ حكمت‌ و تكامل‌ است‌ كه‌ در آن‌ انسان‏ها در خط‌ فراگيري‌ علم‌ و دانش‌ و فهم‌ و شعور و درك‌ حقايق‌ قرآن‌ قرار مي‌گيرند و اين‌ احكام‌ و قيود ظاهري‌ دين‌ برطرف‌ خواهد شد زيرا احكام‌ مقدمة‌ حكمت‌ است‌. مثلاً نماز براي‌ اين‌ است‌ كه‌ انسان‏ها در حال‌ ارتباط‌ با خدا قرار گيرند و روزه‌ براي‌ اين‌ است‌ كه‌ نيروي‌ علم‌ و تقوا در وجود آنها رشد كند و روح‌ امساك‌ از گناه‌ و معصيت‌ در آن‏ها ظاهر گردد. حج‌ براي‌ اين‌ است‌ كه‌ انسانها در دايرة‌ ولايت‌ و سلطنت‌ الهي‌ قرار گيرند و در خطي‌ حركت‌ كنند كه‌ حالت‌ لقاء اللهي‌ در آن‏ها بوجود آيد و جهاد با اقسام‌ مختلف‌ آن‌ براي‌ اين‌ است‌ كه‌ بر ديو نفس‌ باطني‌ و ديوهاي‌ انساني‌ پيروز شوند و بتوانند شيطان‌ داخلي‌ و خارجي‌ را مهار كرده‌ و از دايرة‌ زندگي‌ انسان‏ها مطرود سازند. پس‌ از آن كه‌ چنين‌ نتايج‌ حاصل‌ شد، بشريّت‌ از مقدمه‌ در نتيجه‌ قرار مي‌گيرد و با ورود به‌ حوزة‌ نتيجه‌ و ذوالمقدمه‌، تمرين‌ اعمالي‌ كه‌ از مقدمات‌ بوده‌ و در مقدمة‌ نتايج‌ لازم‌ بوده‌ است‌، لغو مي‌گردد. روزگار ظهور حضرت‌ امام‌ زمان‌ (عج‌) روزگار ظهور نتايج‌ احكام‌ است.  به‌ همين‌ دليل‌ آن‌ روز را روزگار تأويل‌ قرآن‌ ناميده ‌اند كه‌ خداوند مي‌فرمايد: «يوم‌ يأتي‌ تأويله‌ يقول‌ الذين‌ نسوه‌ من‌ قبل‌» در واقع‌ تمامي‌ تاريخ‌ و احكام‌ تمريني‌ و تكراري‌ آن‌ براي‌ اين‌ است‌ كه‌ انسان‏ها را در خط‌ حركت‌ به‌ سوي‌ مقصد قرار دهد و به‌ مقصد برساند. مقصد حركات‌ تاريخ‌، روزگار ظهور سلطنت‌ الهي‌ با قيام‌ امام‌ زمان‌ (عج‌)  و رجعت‌ ائمة‌ اطهار (ع‌)  است که بعد از ورود به‌ مقصد، راه‌ به‌ سوي‌ مقصد و حركت‌ در آن‌ لغو مي‌گردد. در آن‌ روزگار مردم‌ از تمرين‌ احكام‌ ظاهري‌ قرآن‌ و عبادت‌هايي‌ كه‌ مربوط‌ به‌ دوران‌ زندگي‌ دنيا بوده‌ است‌، آزاد شده‌ و در خط‌ علم‌ و تكامل‌ قرار مي‌گيرند. در آن‌ روزگار مردم‌ به‌ زندگي‌ دوّم‌ خود برمي ‌گردند. مردگان‌ زنده‌ مي ‌شوند و به‌ حساب‌ اعمال‌ خود مي‌ رسند؛ چنان كه‌ در آيات‌ همين‌ داستان‌ را مي‌فرمايد: «و تركنا بعضهم‌ يومئذ يموج‌ في ‌بعض‌ و نفخ‌ في ‌الصور فجعلنا هم‌ جمعا و عرضنا جهنم‌ يومئذ للكافرين‌ عرضا» . نفخ‌ صور در اين‌ آيه‌، نفخ‌ دوّم‌ است‌ كه‌ در آن‌ مردگان‌ زنده‌ مي‌شوند. نفخه‌ اوّل‌ زماني‌ است‌ كه‌ در آن‌ زندگان‌ مي‌ميرند. زيرا بعد از عبارت‌ و نفخ‌ في‌ الصور خداوند مي‌فرمايد:  «وجعلناهم‌ جمعا». و دلائل‌ خيلي‌ واضح‌ و روشن‌ است‌ كه‌ روزگار ظهور وعدة‌ خدا كه‌ در آن‌ مردگان‌ زنده‌ مي‌ شوند همان‌ روزگار ظهور موعود امت ها يعني‌ امام‌ زمان‌ (عج‌)  است‌ و زندگي‌ آخرت‌ و قيامت‌ با قيام‌ آن‌ حضرت‌ افتتاح‌ مي‌ گردد. بديهي‌ است‌ كه‌ وقتي‌ مردگان‌ زنده‌ شده‌ و به‌ زندگي‌ دوّم‌ برگشتند، اعمالي‌ كه‌ مربوط‌ به‌ دورة‌ زندگي‌ اوّل‌ بوده‌ مانند تمرين‌ احكام‌ و عبادت‏ها لغو مي‌گردد و دوران‌ اعمال‌ زندگي‌ دوّم‌ كه‌ رجعت‌ به‌ سوي‌ خدا باشد، داير مي‌ گردد كه‌ خداوند مي‌فرمايد: پس‌ از آن كه‌ شما را زنده‌ كردم‌ به‌ سوي‌ خدا رجعت‌ مي‌ كنيد. رجوع‌ به‌ سوي‌ خدا همان‌ حركات‌ تكاملي‌ است‌ كه‌ در شعاع‌ تعليمات‌ ائمة‌ اطهار (ع‌)  ظاهر مي‌گردد. به‌ همين‌ دليل‌ در اخبار و احاديث‌ صراحت‌ دارد كه‌ آن‌ حضرت‌ با دين‌ جديد ظاهر مي‌گردد. دين‌ جديد همان‌ قرآن‌ و اسلام‌ است‌ اما چهره‌ باطني‌ آن‌ كه‌ علم‌ و حكمت‌ باشد ظاهر مي‌شود و چهرة‌ قشري‌ و ظاهري‌ آن‌ كه‌ تمرين‌ همين‌ احكام‌ و عبادت‏ها است‌ لغو مي‌شود، شايد تعجب‌ كنيد از اين كه‌ چگونه‌ احكام‌ ظاهري‌ چه‌ به‌ صورت‌ عبادت ‏ها و چه‌ به‌ صورت‌ حلال‌ و حرام‌ در آن‌ زمان‌ لغو مي ‌شود و دين‌ خدا براي‌ انسان‏هاي‌ متدين‌ به‌ آن‌، چهره‌ ديگري‌ پيدا مي‌كند. (تفسیر سوره کهف)