رشدکمّی و کیفی انسان ها تا چه زمانی ادامه دارد؟

رشد کمّي انسان ها كه كثرت جمعيت باشد توأم با رشد كيفي آنها كه عقل و معرفت است مي باشد و هر دو هماهنگ با يکديگر تا روزي که آمادگي براي ظهور دولت الهي پيدا شود. رشد كميّ انسان ها تا زماني ادامه پيدا مي كند كه اين زندگي دنيائي در كره زمين و همچنين استعداد انسان ها از پذيرش جمعيت بيشتر امتناع دارد و كم كم به تعطيلي مي كشد. الآن مشاهده مي شود كه بعضي كشور ها نسل خود را متوقف نموده اند و تمامي كشور ها براي توليد فرزند از دو نفر بيشتر براي پدر و ماده جريمه معين كرده اند. اين تصميم جهاني، آخرين عامل تعطيل نسل و توقف رشد كمّي شجره وجود انسان است و شايد خداوند به اين حقيقت اشاره مي كند آن جا كه ميفرمايد: اذا العشار عطلت، يعني روزي كه آبستني شتر ها تعطيل گردد، تعطيل نسل بشر مورد توجه خدا است نه نسل شتران و اما انتهاي رشد كيفي بشر زماني  است اميد انسان ها از انسان ها منقطع شده و همه مخصوصا اولياء خدا اميد به خدا و موعود منتظر پيدا مي كنند و يقين پيدا مي كنند كه جز خدا كسي نمي تواند صلح جهاني و عدل جهاني به وجود آورد. مي توانيم ادعا كنيم كه زمان ما همان زماني است كه شجره بشريت به انتهاي رشد كمّي و كيفي خود رسيده است. نسل خود را متوقف مي كند، مانع توليد فرزند مي شود و از تجديد حكومت ها و دولت ها هم مأيوس است و مي داند كه از دست انسان براي انسان كاري ساخته نيست و يك قدرت فوق بشري لازم است كه بشر را به ايده و آرزوي خود برساند. (کتاب مبادی آفرینش)