خداوند متعال است که هرگز تحت تأثير سؤال ها و اصرار سائلين قرار نمي گيرد!

انسان ها گر چه سخاوتمند باشند مانند اولياء الله (ع) وليکن باز هم تحت تأثير سؤالات و خواهش هاي مردم قرار مي‏گيرند؛ بناگاه هزاران سائل و فقير آن ها را محاصره مي‏کنند و سر و صدا راه مي‏اندازند و مي‌گويند گرسنه ايم, نداريم, برهنه ايم, خواهي نخواهي تکرار سؤالات و اصرار سؤال کنندگان بر شخص مسؤول اگر چه امام يا پيامبر باشد تأثير دارد. اولا در يک آن صدها هزار سؤال توأم با سر و صدا مطرح مي‏شود، چگونه همه اين ها را بشنوند و براي هر کدام پاسخ داشته باشند. انسان ها گر چه نيرومند و دانشمند باشند در يک آنِ زماني يک واحد کار بيشتر از آن ها ساخته نيست. اگر به سؤال يک نفر گوش بدهند از سؤال ديگران غافل مي‏مانند، يا برابر ارقامي که مي بخشند از مال و ثروت آن ها کم مي شود و يا اصلا در برابر تکرار سؤالات رنج و زحمت مي بينند ولي خداوند متعال چنين نيست. او در يک آنِ زماني مي تواند بي نهايت سؤالات را بشنود و پاسخ دهد. سر و صداها و تکرار سؤالات او را خسته نمي کند زيرا در اين مورد خداوند مي فرمايد: "لايشغله شأن عن شأن". يعني اشتغال به کاري خدا را از کار ديگر باز نمي‏دارد. در يک آن ميليون ها کار ضدّ و نقيض انجام مي‏دهد. با ميلياردها انسان سخن مي گويد و از ميلياردها انسان مي‏شنود، اشتغال به کاري او را مشغول به خود نمي کند. ولي انسان ها چنين نيستند. همانطور که انسان به کاري مشغول مي شود آن عمل هم انسان را به خود مشغول مي‌کند؛ در يک ظرف زماني يک واحد کار انجام مي دهد، یا مي شنود و یا مي گويد. پس سؤال سائلين و کثرت سؤال‏ها در وجود خدا تأثير ندارد و سخاوت خدا فروکش نمي‏کند و الحاح الحاح کنندگان، يعني سؤالاتي که توأم با حرص سؤال کننده است او را وادار به بخل نمی کند. برخي سؤال کنندگان آنقدر حريص اند و در برابر سؤال شونده سفرۀ خود را آنقدر پهن و گشاد مي‏ اندازند که گویا مي خواهند مسؤول و ثروت مسئول را ببلعند. قهرا سؤالات اين چنين، مسؤول را وادار به بخل مي کند. ولي سؤال کنندگان از خداوند متعال اگر هر کدام خواهشي برابر کائنات داشته باشند باز هم در بذل و بخشش خدا تأثير نمي کند زيرا قدرت آفرينندگي و سازندگي او بي نهايت است. آن چه خداوند در عالم آفريده است از جمادات و نباتات و حيوانات و جواهرات و فلزات، همه از نوع عدد است و قابل اشاره و شماره مي باشد و هر چيزي که از نوع عدد باشد محدود است و هر محدودي قابل تمام شدن يا زياد شدن مي باشد. اگر کم ببخشد زياد مي‏ماند و اگر زياد ببخشد کم مي ماند و عاقبت تمام مي شود. اين که خداوند در قرآن مي فرمايد: ارقام نعمت خدا قابل کم و زياد شدن يا تمام شدن نيست، مي گوييم دليلش اين است که نعمت هاي خدا از نوع آفرينندگي است نه از نوع کالايي که درانبار موجود است، و قدرت آفرينندگي خدا هم نامتناهي است. از نوع کلمات و عبارات است. مثلا شما آن چه گفته ايد محدود است ولي قدرت گويندگي شما نامحدود است و انتها ندارد. آفرينندگي خدا هم همينطور. پس کم و زيادي در بذل و بخشش خدا تأثير ندارد. (تفسیر خطبه اشباح)