نجات و يا هلاکت بستگي به صفات و دلائلي دارد که در خود آنها بوجود آمده باشد، کسي به تبعيت و يا اسارت ديگري داخل بهشت نميشود.

خداوند تذکر مي دهد که نجات و يا هلاکت، بستگي به صفات و دلائلي دارد که در خود انسان ها بوجود آمده باشد، کسي به تبعيت و يا اسارت ديگري داخل بهشت نمي شود. بسياري از مردم دين و يا فضائل انساني و يا صفات شيطاني را نظير مال و ثروت مي دانند و فکر مي کنند که اگر خود آنها فاقد فضيلت بودند روز قيامت از کيسه فضيلت پدر و مادر و يا پيشوايان مذهب مي توانند خرج کنند، و خود را با سرمايه ديگران به زندگي برسانند، کساني که پدر ثروتمندي دارند از ثروت پدر بهره مند مي شوند و يا اگر پدرشان فقير است از فقر پدر رنج مي برندولي نمي دانند که سرمايه دين و فضيلت مانند مال و ثروت نيست، روز قيامت انسانها بحساب پدر و مادر و يا پيشوايان خود شناخته نميشوند و بدليل حسب و نسب ارزش پيدا نمي کنند، نجات هرکسي مربوط به فضائل و صفات انساني خود او مي باشد، هرکس با دين و صفات خود نجات پيدا مي کند، نه با دين ديگران، لذا در بعضي از آيات خداوند ميفرمايد: لا انساب بينهم يومئذ و لايتسائلون . يعني روز قيامت حسب و نسب مطرح نيست، و انسانها بدليل پدر و مادر و يا پيشوايان نفع و ضرري پيدا نمي کنند، ميزان نجات و يا هلاکت هر انساني به صفات خوب و يا بدي که در خود او بوجود آمده بستگي دارد. لذا در اين آيه شريفه ميفرمايد: اگر امت پيغمبري دين آن پيغمبر را رها کردند، ضرر بي ديني آنها متوجه پيغمبر آنها نميشود و همينطور از برکات و فوايد وجود پيغمبر بدليل اينکه فقط وابسته به او هستند بهره اي نمي برند. اين آيه شريفه بيشتر در ردّ عقيده خرافي ملت مسيح و ملت يهود نازل شده است. آنها عقيده دارندکه مي توانند از برکات وجودي عيسي و موسي بهره مند شوند، هرچند که فاقد فضيلت و انسانيت باشند و عقيده دارند که به برکت شفاعت و وساطت پيغمبرشان مي توانند داخل بهشت شوند، هرچند در راه کفر و ضلالت باشند، آنها سرمايه پدر را براي نجات و خوشبختي خود کافي مي دانند، هر چند که خود از آن سرمايه بهره اي نبرده باشند. در اين آيه شريفه به آنها ميگويد: در صورتي مي توانيد از بهشت موعود استفاده کنيد که از صفات و فضائل پيغمبرتان بهره مند باشيد، و در صورتي از عذاب جهنم رهائي پيدا مي کنيد که از خط ريا و کفر و ضلالت برگرديد، اگر عقيده و عمل شما شباهت به عقيده و عمل کفار داشته باشد، به سرنوشت آنها مبتلا مي شويد. هرچند پيغمبر و امام شما شخصيت هاي آبرومند و بزرگواري باشند. پس اين آيه ثابت مي کندکه دين سرمايه شخصي است ، هيچکس نمي تواند دين خود را به ديگران تحويل دهد و يا از برکات دين ديگران بهره مند شود، همه کس بايستي خود را به فضائل و صفات انسانيت آرايش دهند، تا اهل نجات باشند. (تفسیر سوره نور)