جایگاه ستایش و مذمت انسان ها

ستايش ها و يا مذمت ها يكي‌ از وسيله‌ هاي‌ بزرگ‌ هدايت‌ كننده‌ بشر و يا گمراه‌ كننده‌ بشر است‌ زيرا با مدح‌ و ستايش‌ انسان ها در افكار مردم‌ عظمت‌  پيدا مي كنند و با لعن‌ و نفرين ها شخصيت‌ انسان ها كوبيده‌ مي شود و در افكار مردم‌ به ذلت‌ ميافتند زيرا به‌ شخصيت‌ و آبروئي‌ كه‌ در جامعه‌ دارند مي توانند زنده‌ باشند و زندگي‌ كنند. انسان هاي‌ با شخصيت‌ و آبرومند مورد اعتماد مردم‌ هستند در جامعه‌ در آسايش‌ و امنيت‌ زندگي‌ مي كنند. مردم‌ آنها را دوست‌ دارند و از آنها اطاعت‌ مي كنند و باز انسان هاي‌ بد و بي‌ شخصيت‌ منفور جامعه‌ هستند و نمي توانند در زندگي‌ با مردم‌ امنيت‌ داشته‌ باشند. مردم‌ آنها را از خود دور مي كنند و اگر بتوانند آنها را مي كشند و نابود مي كنند. پس‌ بهترين‌ و بزرگ ترين‌ سرمايه‌ كه‌ به‌ انسان‌ امنيت‌ و محبوبيت‌ اجتماعي‌ مي دهد آبرو و شخصيت است كه‌ انسان‌ در جامعه‌ به‌ علم‌ و ايمان‌ و تقوا و خدمت‌ و محبت‌ به‌ مردم‌ شناخته‌ شود، محبوب‌ جامعه‌ باشد و مردم‌ او را دوست‌ داشته‌ باشند و كسي‌ با او دشمني‌ نداشته‌ باشد. اين‌ آبرو و شخصيت،‌ بزرگترين‌ سرمايه‌ انسان‌ است‌. روايت‌ از امام‌ صادق‌ عليه‌ السلام‌ نقل‌ شده‌ است‌ از ايشان‌ پرسيدند كه‌ اگر امر داير شود مال‌ ما از بين‌ برود و يا جان‌ ما، آيا مال‌ را فداي‌ خود كنيم‌ و يا جان‌ خود  را فداي‌ مال‌ كنيم‌؟ ايشان‌ جواب‌ دادند كه‌ بايستي‌ مال‌ را فداي‌ جان‌ كنيد. مال‌ براي‌ حفظ‌ جان‌ است‌ نه‌ اين كه‌ جان‌ براي‌ حفظ‌ مال‌ باشد. باز پرسيدند اگر امر داير شود كه‌ جان‌ ما هدر شود وليكن‌ آبرو و شخصيت‌ ما محفوظ‌ بماند آيا شخصيت‌ و آبروي‌ خود را فداي‌ جان‌ كنيم‌ و جان‌ خود را حفظ‌ كنيم‌ هر چند آبروي‌ ما برود؟ و يا اين كه‌ جان‌ را فداي‌ آبرو  و شخصيت‌ كنيم‌ تا آبرو و شخصيت‌ ما از بين‌ برود و جان‌ ما محفوظ‌ بماند؟ امام‌ فرمودند: انسان ها به‌ آبرو و شخصيت‌ محفوظ‌ مانده‌ اند. بايستي‌ آبرو و شخصيت‌ خود را حفظ‌ كنيد هر چند براي‌ حفظ‌ آبرو و شخصيت‌ جانتان‌ از بين‌ برود و يا اگر امر داير شود به‌ آبرو و شخصيت‌ ما و جان‌ ما محفوظ‌ بماند و دين‌ ما از بين‌ برود و يا آبرو و شخصيت‌ از بين‌ برود و دين‌ ما محفوظ‌ بماند، آيا دين‌ را فداي‌ آبرو كنيم‌ و يا آبرو و شخصيت‌ را فداي‌ دين؟‌ حضرت‌ جواب‌ دادند كه‌ دين،‌ سرمايه‌ ابدي‌ شماست‌. كسي‌ كه‌ دين‌ ندارد حق‌ حيات‌ ندارد بايستي‌ هر چه‌ داريد فداي‌ دين‌ كنيد. در راه‌ حفظ‌ دين،‌ فداكاري‌ كنيد هر چند كه‌ آبرو و شخصيت‌ شما از بين‌ برود. زيرا آبرو و شخصيت‌ منهاي‌ دين‌ يك‌ شخصيت‌ كاذب‌ است‌ مانند جدم‌ امام‌ حسين‌ (ع‌) كه‌ براي‌ حفظ‌ دين،‌ از آبرو و شخصيت‌ خود گذشت‌. او را كافر دانستند و كشتند. زن‌ و بچه ‌اش‌ را هم‌ اسير كردند. وقتي‌ كه‌ دين‌ داشتيد همه‌ چيز داريد و اگر دين‌ نداشته‌ باشيد، حق‌ حيات‌ نداريد. روي‌ اين‌ حساب‌ آبرو و عزت‌ مخصوصا" عزت‌ و آبروي‌ ديني‌ و اسلامي‌ بزرگ ترين‌ سرمايه‌ انسان‌ در دنيا و آخرت‌ است‌ و تنها وسيله ‌اي‌ كه‌ با آن‌ مي شود اين‌ سرمايه‌ بزرگ‌ را از انسان ها بگيرند و شخصيت‌ او را بكوبند همين‌ مدح‌ و ستايش‌ و يا مذمت‌ است‌. با زبان‌ مذمت‌ و ملامت‌ مي توانيم‌ شخصيت‌ انساني‌ را بكشيم‌ و او را در جامعه‌ بي‌آبرو و بي‌ اعتبار سازم‌ و يا با مدح‌ و ستايش‌ شخصيت‌ او را حفظ‌ كنيم‌ و جلوه‌ دهيم‌ و آبرو و اعتبار او را بالا ببريم‌. بزرگ ترين‌ قاتل ها روز قيامت‌ زنان‌ و مرداني‌ هستند كه‌ با مذمت‌ و غيبت‌ و تهمت‌ آبرو و اعتبار كسي‌ را از بين‌ برده‌ اند و باز بهترين‌ خدمتگزاران‌ جامعه‌ بشريت‌ و احياگران‌ انسان ها كساني‌ هستند كه‌ با تعريف‌ و تمجيد و مدح‌ و ستايش‌ آبرو و اعتبار مردم‌ را حفظ‌ كرده‌ و زيادتر كرده ‌اند. (شرح دعای شعبانیه)