دلیل الویت حضرت زهرا س نسبت به سایر معصومین ع

همه‌ جا بر طبق‌ آيات‌ و رواياتي‌ كه‌ در قرآن‌ و يا از ائمه‌ اطهار عليهم‌السلام‌ داريم‌ حضرت زهرا س به‌ عنوان‌ يك‌ امتياز برتر و بالاتر نمايش‌ پيدا مي‌ كند. مثلاً در تعريف‌ علم‌ و دانش‌ و حكمت‌ و علوم‌ الهي‌ كه‌ از جانب‌ خدا به‌ سوي‌ خلق‌ تنزل‌ پيدا مي‌ كند، حضرت‌ زهرا به‌ عنوان‌ ظرف‌ آن‌ علوم‌ معرفي‌ مي ‌شود. مانند اقيانوسي‌ كه‌ ظرف‌ يك‌ اقيانوس‌ ديگر مي ‌شود و ساير اولياء الله‌ به‌ عنوان‌ نهري‌ شناخته‌ مي‌ شوند كه‌ به‌ آن‌ اقيانوس‌ متصلند. مثلاً در تعريف‌ علم‌ خدا كه‌ به‌ قلب‌ پيغمبر اكرم‌ تعلق‌ مي‌ گيرد خداوند مي‌ فرمايد: و نزلناه‌ علي‌ قلبك‌ لتكون‌ من‌ المنذرين‌. يعني‌ ما نور قرآن‌ را بر قلب‌ تو تابش‌ داديم‌ و قلب‌ تو را به‌ نور علم‌ قرآن‌ مجهز كرديم‌ تا آينده ‌ها و نتايج‌ اعمال‌ بد و خوب‌ را بداني‌ و مردم‌ را از عذاب‌ الهي‌ بترساني‌. پس‌ كيفيت‌ نزول‌ قرآن‌ را به‌ عنوان‌ تابش‌ نور قرآن‌ بر قلب‌ پيغمبر تعريف‌ مي ‌كند اما در تعريف‌ اين كه‌ اين‌ علم‌ چگونه‌ بر قلب‌ حضرت‌ زهرا (س‌) نازل‌ شده‌ است‌ حضرت‌ زهرا را به‌ عنوان‌ ظرفي‌ معرفي‌ مي‌ كند كه‌ علم‌ قرآن‌ در آن‌ ظرف‌ قرار گرفته‌ و پرورش‌ پيدا كرده‌ است‌. يك جا مي ‌گويد: انا انزلناه‌ في‌ ليلة‌ القدر و گفته ‌اند ليلة‌ القدر وجود حضرت‌ زهرا (س‌)  است و يا جاي‌ ديگر فرمودند انا انزلناه‌ في‌ ليلةٍ مباركةٍ. ما قرآن‌ را در آن‌ شب‌ با بركت‌ نازل‌ كرديم‌. در آن‌ شب‌ با بركت،‌ مقدرات‌ بشر تعيين‌ مي ‌شود. ائمه‌ تفسير كرده ‌اند و فرمودند شب‌ با بركت‌ وجود حضرت‌ زهرا سلام‌ الله‌ عليها است و مقدرات‌ الهي‌ در حضور او و در وجود او معين‌ مي‌ شود به‌ همين‌ كيفيت‌. يعني‌ اولين‌ دقيقه‌ و ساعتي‌ كه‌ قلم‌ خدا روي‌ كاغذ مي ‌رود و حادثه ‌اي‌ را براي‌ بشريت‌ مقدر و مقرر مي‌ كند آن‌ قلم‌ در لوح‌ دل‌ حضرت‌ زهرا س به كار مي ‌رود يا در زمينه‌ فكر او مقدرات‌ نوشته‌ مي ‌شود. پيغمبر اكرم‌ و ائمه‌ اطهار عليهم ‌السلام ‌هم‌ حضرت‌ زهرا (س) را به‌ منزله‌ مادر خود معرفي‌ مي‌ كنند. البته‌ اين‌ مادري‌ به‌ معناي‌ توليد نيست‌ و الا مادرهاي‌ اصلي،‌ مادر اميرالمومنين‌ (ع‌) است‌ كه‌ امام‌ را به دنيا آورده‌ يا مادر فاطمه‌ زهرا (س‌) است‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ را به‌ دنيا آورده‌ است‌. در اين‌ رابطه‌ پيغمبر اكرم‌ او را ام‌ ابيها معرفي‌ مي ‌كند. او مادر پدرش‌ است‌ و بهترين‌ تعريف‌ از بيان‌ اهميت‌ و روحانيت‌ حضرت‌ زهرا سلام‌ الله‌ عليها وارد شده‌ اين‌ جمله‌ است‌ كه‌ فرمودند: و لها امومه‌ الائمه‌. يعني‌ مادري‌ امام ها با حضرت‌ زهرا (س‌) است.‌ مادري‌ امام ها يعني‌ مادري‌ امامت‌. امام ها هركدام‌ امامند و امامت‌ دارند مي ‌گويند مادري‌ حضرت‌ زهرا (س‌) مادر امامت‌ ماست‌ نه‌ اين كه‌ مادري‌ مولد ما باشد و ما را به‌ دنيا آورده‌ باشد. امامت‌ به‌ معناي‌ مقام‌ امامت‌ است‌ و مقام‌ امامت‌ نتيجه‌ علم‌ و حكمت‌ و روحانيت‌ است‌. يعني‌ امام ها به‌ دليل‌ اين كه‌ علم‌  و قدرت‌ خدا را در اختيار دارند و حكمت‌، خلقت‌ و طبيعت‌ را فرا گرفته‌ و مجهز به‌ علم‌ و قدرت‌ الهي‌ شده ‌اند امام‌ شناخته‌ مي ‌شوند. اگر اين‌ تجهيزات‌ وجودي‌ يعني‌ علم‌ و حكمت‌ الهي‌ در وجودشان‌ نبود صرفاً به‌ دليل‌ تولد از پيغمبر به‌ مقام‌ امامت‌ نمي ‌رسيدند پس‌ سرمايه‌ امامت،‌ روح‌ علم‌ و حكمت‌ است‌ و اين‌ روح‌ علم‌ و حكمت‌ از مبدأ وجود زهرا سلام‌ الله‌ عليها سرچشمه‌ مي‌گيرد. حضرت‌ زهرا (س‌) مادر امامت‌ است‌ نه‌ فقط‌ مادر امام ها. گرچه‌ نمي ‌توانيم‌ بگوئيم‌ از امام ها داناتر و تواناتر و عالم تر است‌ وليكن‌ براي‌ فيض‌ امامت،‌ مَبدئيت‌ دارد. علم‌ الهي‌ بلاواسطه‌ و مستقيم‌ پيش‌ از آن‌ كه‌ وارد زندگي‌ دنيا شود به‌ او تعلق‌ گرفته‌ و از او به‌ انبياء و اولياء و ائمه‌ اطهار عليهم ‌السلام ‌سرايت‌ كرده‌ است‌. مي ‌توانيم‌ بگوئيم‌ كه‌ اين‌ امتياز مربوط‌ به‌ شأنيت‌ حضرت‌ زهرا (س‌) است‌ زيرا امام ها و پيامبران‌ هر كدام‌ شغلي‌ دارند كه‌ در خدمت‌ جامعه‌ باشند. شغل‌ حضرت‌ زهرا (س‌) اين‌ است‌ كه‌ بيت‌ الله‌ است‌ يعني‌ انبار ذخائر علم‌ و حكمت‌ خداوند متعال‌ است‌ و شغل‌ مناسب‌ حضرت‌ زهرا سلام‌ الله‌ عليها اين‌ است‌ كه‌ فيض‌ علم‌ و حكمت‌ الهي‌ را از خدا مي‌ گيرد و به‌ انسان هائي‌ كه‌ تناسب‌ روحي‌ و علمي‌ با او دارند به‌ منزله‌ اولاد روحاني‌ او هستند مي ‌رساند. واسطه‌ بخش‌ اين‌ فيوضات‌، فرشتگان‌ هستند و اولاد روحاني‌ آن‌ حضرت‌ در درجه‌ اول‌ پيغمبر اكرم‌ و ائمه‌ اطهارند. و در درجات‌ بعد انبياء و اولياء خدا و بطور كلي‌ مؤمنين‌ و مؤمنات‌. پس‌ او از آن‌ نظر كه‌ بيت‌ الله‌ شناخته‌ مي‌ شود نسبت‌ به‌ ائمه‌ برتري‌ پيدا كرده‌ و به‌ امتياز اميّت‌ امامت‌ شناخته‌ شده‌ است‌. تمامي‌ كساني‌ كه‌ محتاج‌ به‌ غذاهاي‌ روحاني‌ هستند يعني‌ علم‌ و تقوي‌ و ايمان‌ و فضيلت‌، اين‌ غذاهاي‌ روحاني‌ از انبار وجود حضرت‌ زهرا استخراج‌ شده‌ و به‌ آنها رسيده‌ است‌. انساني‌ كه‌ فيض‌ معرفت‌ آن‌ حضرت‌ را هر چند برابر ذره‌ المثقال‌، نداشته‌ باشد از عذاب‌ جهنم‌ بر كنار نمي‌ شود و از نعمت هاي‌ بهشت‌ بهره ‌اي‌ نمي ‌برد. زيرا عرفان‌ كه‌ همان‌ ارتباط‌ با خدا و آينده‌ آخرت‌ است‌ به‌ وجود آن‌ حضرت‌ بستگي‌ دارد. امام ها و پيامبران‌ به‌ شغل‌ نبوت‌ و امامت‌ شناخته‌ مي ‌شوند. همانطور كه‌ تاريخ‌ و پادشاهان‌ را به‌ پادشاهي‌ مي‌ شناسند آنها را هم‌ به‌ امامت‌ و يا نبوت‌ مي‌ شناسند و اين‌ شناسائي‌ دليل‌ ايمان‌ و معرفت‌ عارف نيست‌. اما حضرت‌ زهرا كه‌ در ظاهر به‌ عنوان‌ امام‌ يا پيغمبر شناسائي‌ نمي‌ شود. كسي‌ كه‌ او را به‌ عصمت‌ مي ‌شناسد و او را در درجه‌ انبياء و اولياء و يا بالاتر مي ‌شناسد حتماً معرفت‌ به‌ مقام‌ ولايت‌ و عصمت‌ دارد و اين‌ معرفت،‌ سرمايه‌ نجات‌ از عذاب ها و وصول‌ به‌ نعمت هاي‌ خداوند متعال‌ است‌. (شرح حدیث کساء)