تشبیهات حضرت زهرا س در کیفیت حرکت مسلمانان به سمت تاریخ

حضرت زهرا (س) يادآوري می كند كه نقض كنندگان بيعت غديرخم درست مانند كساني هستند كه رسول خدا (ص) را از وطن خود اخراج كردند. آنها شخص پيغمبر(ص) را از مكه به طرف مدينه اخراج كردند و غصب كنندگان مقام خلافت و كساني كه ملت اسلام را از خط مكتب اسلام و ولايت علي بن ابيطالب (ع) منحرف نمودند مانند كساني هستند كه رسول خدا (ص) از مكه اخراج كردند زيرا در اين جا شخص رسول خدا (ص) مطرح نيست. آن چه موجوديت و شخصيت رسول خدا (ص) را تشكيل مي دهد مطرح است و آن موجوديت عبارت است از مجموعه آثار علمي و عملي و اخلاقي و بالاخره دين و مكتب رسول خدا (ص) كه قوام و دوام همه اين موجوديت ها بستگي به وجود علي بن ابيطالب (ع) دارد .آن حضرت در خطبه غدير خم فرمودند: تمامي آن چه دانستم و خدا به من وحي كرد تحويل پسر عمم و برادرم علي بن ابيطالب (ع) دادم هركس مي خواهد از دين من بهره برداري كند و هدايت شود بعد از من به علي (ع) اقتدا كند و آن چه از من مي خواهد از او بخواهد. در اين جا غاصبين مقام خلافت با اين غصب خلافت و حكومت ظالمانه و جاهلانه اي كه بوجود آوردند شخصيت رسول خدا (ص) را كشتند و مجموعه آثار و كردار و گفتار رسول خدا (ص) را از مسير طبيعي خود اخراج كردند زيرا اگر مكتب رسول خدا (ص) از شهري اخراج شود و يا مورد قبول آن شهر واقع نگردد درست مانند اين است كه رسول خدا (ص) از آن شهر اخراج شده و يا مورد قبول واقع نشده است. پس غاصبين مقام خلافت با اخراج علي بن ابيطالب (ع) از مقام خلافت، رسول خدا (ص) را اخراج كردند كه در مكتب او را بستند. و اما محكوميت سوم شروع به جنگ و تجاوز به اهلبيت رسول خدا (ص) و جنگ با علي بن ابيطالب (ع) و طرفداران او زيرا طبق روايات گفته اند علي عليه السلام تا مدتي با خليفه بيعت نكردند. در خانه نشسته مشغول جمع آوري قرآن شدند. عده اي از ياران آن حضرت هم مانند ابوذر و مقداد و عبدالله بن عباس كنار علي عليه السلام نشسته و با او بودند و هنوز بيعت نكرده بودند. ابتدا سران مهاجر و انصار به حقوق مالي علي (ع) تجاوز نموده خمس بيت المال كه مخصوص آنها بود و همچنين آبادي هاي فدك را كه پيغمبراكرم(ص)در اختيار حضرت زهرا(س)قرارداده بود غصب كردند و بعد از غصب اموال فدك به خانه علي عليه السلام هجوم بردند و با زجر و ضرب مولا (ع) را به مسجد كشانيده از او بيعت گرفتند و به حضرت زهرا (س) تازيانه زدند. پس در واقع آنها نيز مانند كفار قريش در ارتباط با رسول خدا (ص) به همان دلائل سه گانه بالا محكوميت پيدا كردند كه در اينجا حضرت زهرا (س) آنها را مورد توبيخ و ملامت قرار مي دهد كه چرا از مردم مي ترسند و حق خدا را ضايع مي گذارند و با دشمنان خدا نمي جنگند. در بخشی دیگر حضرت زهرا (س) طايفه انصار را طرف خطاب قرارمي دهد و آنها را در برابر سكوت و غصب خلافت سرزنش مي كند و ميفرمايد :مشاهده مي كنم كه شما گروه مسلمانان خود را از قله كوه شرف و عزت به حضيض ذلت پرت كرديد و كسي را كه از تمام مردم سزاوارتر به قبض و بسط و سزاوارتر به مداخله در امور و كارها بود از مقام خود دور كرديد وآسايش و تن پروري خود را در خانه نشيني بهتر و بالاتر از جنگ و جهاد شناختيد و گمان كرديد كه خود را از مضيقه هلاكت نجات داديد و براي خود گشايش بوجود آورديد و نميدانيد كه به عكس از گشايش خود را در مضيقه قرار داديد. شما تمامي افكار قرآني و اسلامي را مزه مزه كرديد و كنار ريختيد .در اين جملات به آينده مسلمانان اشاره مي كند زيرا آن روز كه مسلمانان پيمان رسول خدا (ص) را در بيعت با علي (ع) شكستند و يك خلافت مصنوعي و قلابي در برابر خلافت الهي بوجود آوردند. هنوز ابتداي كار بود. آنها هنوز در اوج عزت و عظمت بودند يك تمدن اسلامي و مدينه فاضله بوجود آمده بود كه درآن تمدن اسلامي همه انسانها دولت بودند و تمامي دولت هم انسانها بودند. تساوي كامل بين انسانها در تمامي حقوق و حدود بوجود آمده بود كه بين مسلمانها از نظر سياسي و اقتصادي و فرهنگي و مسائل ديگر بالا و پائين وجود نداشت همه به صورت يك كاروان به سوي خدا در حركت بودند، حقيقتا اكثريت مردم بلكه اكثريت نزديك به اتفاق خبر نداشتند كه با اين تعويض خلافت چه مي كنند .در اين جا حضرت زهرا (س) فرمودند كه شما خود را از قله كوه عزت و تمدن به پائين انداختيد. منظور از قله كوه مقام شامخ علمي و ايماني علي (ع) بود كه خداوند درآيات قرآن از ايشان تعبير به كوه طور مي كند و به مقام شامخ حضرت قسم ميخورد. (والطور و كتاب مسطور) تعبير به علي (ع) شده است و همچنين آيه و طور سينين در سوره تين مولا(ع) خودش را هم به اين تعبير معرفي مي كند در خطبه شقشقيه از خطبه هاي نهج البلاغه كه ميفرمايد: نهرهاي آب حيات و سيل ها از سوي من به طرف مردم روان مي شود و هيچ پرنده فكري نمي تواند به قله وجود من پرواز كند. پس علي (ع) در ارتباط با انسان هاي زمان و انسان هاي آينده مانند كوه هستند كه سر به فلك كشيده است. مسلمانان در انتخابات سفيهانه خود از دايره تدبير و سياست علي (ع) به دايره فكر ابي بكر پرت شدند. ما اگر فكر و دانش و علم و ايمان ابي بكر را با دانش و ايمان علي مقايسه كنيم. اين مقايسه درست مانند يك قطعه سنگ ته دره برابر كوه شامخ و بلند جلوه مي كند. هيچ كس نمي داند كه انسان ها با اين انتخاب غلط كه به جاي علي (ع) مانند ابي بكر برآنها حكومت كند خود را از كجا به كجا پرت كرده اند و چگونه از آسمان به زمين سقوط نموده اند. در آن روزگار تنها كسي كه از اين انتخاب غلط آگاهي دارد حضرت زهرا (س) است كه به آنها مي فرمايد: ( اخلدتم الي الخفض) يعني شما ملت عرب، خود را در پستي ها و چاه و چاله حبس كرديد ديگر خيلي مشكل است براي شما روزگاري بيايد كه بدانيد چگونه خود را پست كرديد. و در جمله دوم اشاره به تدبير و سياست علي (ع) مي كند مي فرمايد: ايشان از تمامي انسان ها سزاوارتر به قبض و بسط و عزل و نصب است. شما يك چنين قهرمان با تدبيري را رها كرديد و ديگران را در جاي او قرار داديد. عجيب تر از همه اين جمله است كه مي فرمايد: (فمججتم ما و عيتم) در اين جمله آن مردم را شبيه مي كند به كسي كه غذاي سالم و مقوي را در دهان دارد و يا شربت آب حيات وليكن آن غذا و يا شربت را مزمزه مي كند و به جاي اين كه بخورد و يا بياشامد و گرسنگي و تشنگي خود را برطرف كند آن را بر روي زمين مي ريزد و يا مانند كسي كه در اثر كسالت و مرض بهترين غذاها و ميوه ها را استفراغ مي كند مي فرمايد: شما اين چنين حقايق اسلام را از رسول خدا (ص) و آيات قرآن فرا گرفتيد كه مي توانستيد با آن علوم و دانش ها كه شربت هاي آب حيات بود زندگي خود را در دنيا و آخرت اصلاح كنيد ولي همه آنها را از فكر و عقيده خود بيرون ريختيد و به جاهليت برگشتيد. پس حال شما و زندگي شما درآينده چطور خواهد بود كه خط اسلام و ايمان را كور كرديد و به كفر جاهليت برگشتيد. لطيفه ديگري كه در جمله فمججتم ما عيتم خوابيده است كه مربوط است به جامعه شناسي حضرت زهرا (س) و آگاهي به مقدار دين و دانشي است كه از مكتب رسول خدا (ص) كسب كرده اند. يكي از بهترين دانش ها و علم ها كشف بهره برداري ها و آگاهي هائي است كه مردم از دين خدا دارند تا براساس همان كشفيات، حاكميت و محكوميت آنها را بداند. از تقديرات الهي آنها با خبرشود. ديگر درست بفهمد كه انحراف آنها از مسير دين مربوط به جهل و ناداني آنها بوده و يا مربوط به عمد و عناد. (کتاب شخصیت حضرت زهرا و مریم س)