صحبت حضرت زهرا س بر سر مزار پدر

حضرت زهرا (س) در سخنراني خود به اضافه آن چه از آن بي وفايي ها و سنگ اندازي ها كه ديده بود راه فرجي و نجاتي براي خود پيدا نكرد جز اين كه كنار قبر رسول خدا (ص) بنشيند و ضمن مرثيه ها، درد دل هاي خود را به رسول خدا (ص) بازگو كند. پس از آن كه از مسجد و سخنراني فراغت حاصل كرد كنار قبر رسول خدا (ص) نشست و ضمن سرودن و يادآوري كردن اشعاري كه ترجمه آن از نظرشما مي گذرد درد دل نمود. پدر بزرگوارم بعد از تو خبرها و حادثه ها بوجود آمد كه تو اگر بودي و مشاهده مي كردي چندان براي ما رنج آور و مهم نبود و اكنون براي ما قابل تحمل نيست. مصيبت ما در فراق تو و محروميت از بركات وجودي تو مانند محروميت زمين از ابر و باران است. امت تو بعد از تو اختلال فكر پيدا كردند و خود را به ذلت كفر انداختند. هر خانواده اي در نزد خدا و خلق خدا درجه و مقامي دارد وليكن در اين موقع عده اي از مسلمانان متجاوز از غيبت تو استفاده كردند و بر ما تاختند. به در خانه ما هجوم آوردند و مقام ما را سبك شناختند. اكنون كه تو از ميان ما رفتي چنان است كه گويي تمام زندگي و كره زمين از ما غصب شده است. تو در ميان ما ماه تابان و شمعي بودي كه از تو روشنايي مي گرفتيم. از سوي خداي توانا آيات و كتاب بر تو نازل مي شد. زماني كه تو در ميان ما بودي هر وقت رنجي مي ديديم و غم و غصه اي به ما مي رسيد جبرائيل با نزول آيات قرآن وحشت ما را مي گرفت و در دل ما انس و آرامش بوجود مي آورد و اكنون كه تو از ميان ما رفتي از تمامي خيرات و بركات محروم شده ايم.  پدر مهربانم كاش پيش از تو و پيش از آن كه از دنيا بروي و خاك ها و سنگ هاي قبر، تو را از ما جدا كند، مرگ ما م يرسيد كه به يك چنين درد فراق مبتلا نمي شديم.

ما چنان مصيبتي ديديم كه هيچ انساني از اهل زمين از عرب ها و عجم ها چنان مصيبتي نديده است .به زودي كساني كه بر ما تاختند و به ما ظلم كردند خواهند ديد كه روز قيامت به چه روزگاري خواهند افتاد. ما در فراق تو تا زنده باشيم مي گرييم و هميشه از چشم هاي ما هم چون باران اشك جاري مي شود. امت شما و اين مخلوقات خدا ما را به مصيبت هاي بزرگي مبتلا كردند مصيبت هايي كه خالص مصيبت بود و همراه آن هيچ راهي براي آرامش و آسايش وجود نداشت. تو اي پدر مهربانم، بهترين بندگان خدا و راستگوترين آنها در ميان صدق و كذب بودي .جبرائيل در زمان تو به زيارت ما اهل بيت مي آمد سلام الهي را به ما ابلاغ مي كرد و اكنون كه تو از دنيا رفتي تمامي درهاي خير و فرج بر روي ما بسته شده است .روزگار با آن وسعتي كه داشت بر ما خيلي تنگ شده و چهره اين دو فرزند تو حسنين مانند چهره ماه كه خسوف پيدا كند از نور محبت محروم شدند. از همين اشعار و مرثيه ها كه حضرت زهرا (س) كنار قبر پيغمبر اكرم (ص) زمزمه كرده معلوم مي شود كه چه مصيبت ها در ارتباط با آن مردم بي وفا متوجه او شده است .(کتاب شخصیت حضرت زهرا و مریم س)