اهمیت امانتداری در اسلام

امانت‌ و خيانت‌ از آن‌ صفات‌ پرارج‌ و ممتازي‌ است‌ كه‌ قوام‌ اجتماع‌ و جامعه‌ انسانيت‌ به‌ آن‌ بستگي‌ دارد. آنقدر رعايت‌ امانت‌ و صفت‌ امانت‌ مهم‌ است‌ امام‌ چهارم‌ عليه ‌السلام‌ مي ‌فرمايد: اگر قاتل‌ حسين‌ ابن‌ علي‌ عليه ‌السلام‌ همان‌ شمشيري‌ را كه‌ با آن‌ حسين‌ عليه‌ السلام‌ را كشته‌ است‌ به‌ من‌ امانت‌ بسپارد و بعد از چندي‌ مطالبه‌ كند، به‌ او خواهم‌ داد و خيانت‌ نخواهم‌ كرد. مولي‌ اميرالمومنين‌ عليه ‌السلام‌ در عهدنامه ‌اي‌ كه‌ براي‌ مالك‌ اشتر مي ‌نويسد، در واقع‌ رساله‌ زمامداري‌ و سياسي‌ كشور مصر است‌، مي ‌فرمايد: اي‌ مالك‌ تو در ارتباط‌ خودت‌ با همه‌ ملت ها، خواه‌ دوست‌ تو باشند يا دشمن‌، مسلمان‌ باشند يا كافر، بايستي‌ امانت‌ را شعار خودسازي‌ و از خيانت‌ بپرهيزي‌. زيرا صفت‌ امانت‌ يگانه‌ عاملي‌ است‌ كه‌ دولت هاي‌ كفر و ايمان‌ را در برابر يكديگر نگه‌ مي ‌دارد. كفار اگر چه‌ ايمان‌ به‌ خدا ندارند وليكن‌ به‌ دليل‌ رعايت‌ امانت‌ و رعايت‌ معاهده‌ اي‌ كه‌ با مردم‌ به‌ وجود مي‌ آورند، موجوديت‌ آنها در زندگي‌ محفوظ‌ است‌ و خداوند موجبات‌ بقاء و دوام‌ آنها را در زندگي‌ دنيا به‌ خاطر صفت‌ امانت‌ فراهم‌ مي‌ كند و به‌ آنها استقلال‌ و آزادي‌ و حق‌ حيات‌ مي‌ دهد. خداوند در كتاب‌ مقدس‌ خود راجع‌ به‌ صفت‌ امانت‌ آياتي‌ نازل‌ فرموده‌ و صريحا دستور مي ‌دهد كه‌ امانت‌ را رعايت‌ كنيد. خداوند فرمان‌ مي‌ دهد كه‌ امانت ها را به‌ صاحبانش‌ برگردانيد. امانت‌ از كلمه‌ امن‌ و امين‌ و ايمان‌ به‌ وجود آمده‌ يعني‌ حفظ‌ صفت‌ و علمي‌ كه‌ در جامعه،‌ انسانيت و‌ امنيت‌ به‌ وجود مي‌ آورد و تمدن‌ عالي‌ انساني‌ را در عالم‌ پايه‌ گذاري‌ مي ‌كند. امانت‌ يعني‌ هر انساني‌ نسبت‌ به‌ انسان‌ ديگر امين‌ باشد، حقوق‌ او را و شخصيت‌ او را حفظ‌ كند و اسرار او را نگهدارد و اموالي‌ كه‌ به‌ او سپرده‌ شده‌ است‌ به‌ صاحبانش‌ برگرداند. در واقع‌ هر انساني‌ براي‌ انسان ‌هاي‌ ديگر عامل‌ امنيت‌ باشد. طوري‌ با مردم‌ رفتار كند كه‌ مردم‌ به‌ خود اجازه‌ دهند كه‌ حقوق‌ مالي‌ و معنوي‌ خود را به‌ او واگذار كنند و مقدرات‌ خود را به‌ او بسپارند. اگر انسانها مجهز به‌ يك‌ چنين‌ صفتي‌ باشند، همه‌ از خيانت‌ بپرهيزند و در خط‌ صداقت‌ و امانت‌ باشند، توليدات‌ و منافع‌ مالي‌ و مادي‌ آنها خيلي‌ بالا مي‌ رود و امنيت‌ عجيبي‌ بين‌ آنها به‌ وجود مي‌ آيد. اگر خوب‌ بتوانيم‌ حساب‌ كنيم‌ چه‌ عاملي‌ در عالم‌ جنگ‌ و جدال‌ به‌ وجود آورده‌ و قدرت ها و دولت هائي‌ به‌ وجود آورده‌ و براي‌ حفظ آن‌ دولت ها و قدرت ها، غرامت هاي‌ سنگيني‌ متحمل‌ شده‌ اند و در واقع‌ صدي‌ نود، منافع‌ مردم،‌ خرج‌ دولت ها و خرج‌ عوامل‌ امنيت‌ و جنگ‌ مي ‌شود و به‌ همان‌ ميزان‌ از منافع‌ و توليدات‌ آنها مي كاهد، خواهيم‌ دانست‌ كه‌ عامل‌ يك‌ چنين‌ خسارت‌ بزرگی، فقدان‌ صفت‌ امانت‌ و ظهور صفت‌ خيانت‌ است‌. امانت‌ يعني‌ حقوق‌ انساني‌ و مالي‌ مردم‌ را حفظ‌ كردن‌ و خيانت‌ يعني‌ به‌ حقوق‌ انساني‌ و مالي‌ مردم‌ تجاوز كردن‌. (کتاب شجره طوبی)