در دين مقدس اسلام احتكار اجناس و بالا بردن قيمت متاع مورد احتياج مردم، بدون دليل حرمت دارد.

خداوند متعال گران فروشي و گران فروشان را محكوم مي كند كه چرا از احتياج مردم استفاده مي كنند و بار سنگين گران فروشي را به آن ها تحميل مي كنند. مانند كسي كه جرعه آبي دارد با تشنه اي روبرو مي شود كه مشرف به هلاكت است جرعه آب خود را به قيمت گزافي قيمت گذاري مي كند، به كيفيتي كه تشنه را مجبور مي كند يا بميرد يا چنان مبلغي را بپردازد. نهايت باید قساوت قلب و بي انصافي يك چنين گران فروشي ها و قساوت قلب ها، مايه تنبه مردم باشدكه هركسي تجارت را از نظر خدمت به بندگان خدا منظور كند نه از نظر خيانت، كه از احتياج آنها استفاده كند، باري گران و سنگين به گردن محتاجان تحميل نمايد، چرا که ظالم شناخته مي شود. كسب و کارها از نظر خدمت به بندگان خدا مطلوب است نه از نظرسوء استفاده و تحميل بارسنگين به دوش محتاجان. به همين منظور در دين مقدس اسلام احتكار اجناس و بالا بردن قيمت متاع مورد احتياج مردم بدون دليل حرمت دارد. هر كسي برابر مخارجي كه براي تهيه اجناس صرف نموده و برابر احتياجي كه خود او به كار و كسب خود دارد، لازم است متاع خود را قيمت گذاري نمايد، مخارج شبانه روزي خود را بسنجد، برابر مخارج شخصي، قيمت متاع خود را از آن چه خريده است بالا ببرد نه اين كه از احتياج مردم استفاده كند، سود فراواني به گردن آن ها تحميل نمايد كه در اين صورت به قساوت قلب مبتلا مي شود. قسيّ القلب به كسي مي گويند كه برابر او انساني از گرسنگي مي ميرد و او قدرت دارد با لقمه ناني يا درهم و ديناري جان او را حفظ كند وليكن مضايقه مي كند، دينار و درهم خود را ازجان بندگان خدا لازم تر مي داند. تمامي اين حادثه ها نكات آموزنده است. (تفسیر سوره قصص)