چگونه گاهی خط دین تنگ می شود گاهی گشاد!

بیان داستاني‌ از حضرت‌ مجتبي‌ و امام‌ حسين‌ عليه‌ السلام‌ تا بدانيم‌ چگونه‌ گاهي‌ خط‌ دين‌ تنگ‌ و باريك‌ مي ‌شود و جمعيت‌ كمي‌ را مي‌ پذيرد و گاهي‌ وسعت‌ پيدا مي ‌كند جمعيت‌ زيادي‌ را مي ‌پذيرد. روزي‌ از روزها كه‌ ظاهرا روزه ‌اش‌ مستحب‌ بوده‌ است‌ راوي‌ مي‌ گويد بر امام‌ حسن‌ مجتبي‌ عليه‌ السلام‌ وارد شدم‌ مشاهده‌ كردم‌ آن‌ حضرت‌ با يارانش‌ و ميهمانانش‌ كنار سفره‌ غذا نشسته ‌اند طعام‌ مي خورند بعد از طعام‌ خوردن‌ همان‌ روز، خدمت‌ امام‌ حسين‌ عليه‌ السلام‌ رسيدم،‌ مشاهده‌ كردم‌ آن‌ حضرت‌ با يارانش‌ روزه‌ هستند و به‌ خواندن‌ دعا مشغولند. رؤيت‌ اين‌ اختلاف‌ كه‌ دو امام‌ يكي‌ روزه ‌دار است‌ و ديگري‌ نيست،‌ مرا ناراحت‌ كرد. خدمت‌ امام‌ حسين‌ عرض‌ كردم‌ يابن‌ رسول‌ الله‌ امت‌ جدت‌ به‌ هلاكت‌ افتادند. حضرت‌ فرمودند: چطور؟ عرض‌ كردم‌ از اين‌ اختلافي‌ كه‌ بين‌ شما دو نفر امام‌ قابل‌ رؤيت‌ است،‌ برادر شما حضرت‌ مجتبي‌ كنار سفره‌ غذا نشسته‌ بودند خودش‌ و اصحابش‌ غذا مي ‌خورند و شما و يارانتان‌ در حال‌ روزه‌ مشغول‌ خواندن‌ دعا هستيد. اگر امروز، روزه‌ واجب‌ است‌ پس‌ كساني‌ كه‌ روزه‌ نگرفته‌اند، معصيت‌ كارند و اگر روزه‌ واجب‌ و يا مستحب‌ نيست‌ كساني‌ كه‌ روزه‌ گرفته ‌اند بدعت‌ گزارند كه‌ برخلاف‌ دستور، روزه‌ گرفته‌اند. حضرت‌ تبسم‌ فرمودند و فرمودند هم‌ روزه‌ گرفتن‌ جايز است‌ كه‌ مستحب‌ است‌ و هم‌ روزه‌ نگرفتن.‌ هر دو نفر ما و اصحاب‌ ما وظيفه‌ ديني‌ خود را بجا مي‌آوريم‌ و با دين‌ خدا مخالفت‌ نداريم.‌ جمله‌ زيبائي‌ كه‌ از زبان‌ آن‌ حضرت‌ به‌ خاطرم‌ هست‌ اين‌ است‌ كه‌ فرمودند: خداوند ما هر دو برادر را به‌ امامت‌ منصوب‌ فرموده‌ تا امت‌ را در راه‌ دين‌ اداره‌ كنيم‌ اگر من‌ و برادرم‌ به‌ يك‌ راه‌ برويم‌ خط‌ حركت‌ براي‌ امت‌ تنگ‌ مي‌ شود. برادرم‌ امام‌ روزه‌ خواران‌ و من‌ امام‌ روزه ‌داران‌ هستم‌. امت‌ هم‌ در چنين‌ روزهائي‌ به‌ هر كدام‌ از ما اقتدا كنند اهل‌ نجاتند، معصيت‌ خدا نكرده ‌اند. اين‌ جمله‌ زيبا از امام‌ سوم‌ عليه‌ السلام‌ كه‌ مي‌ فرمايد: اگر امام ها همه‌ با هم‌ به‌ يك‌ راه‌ و يك‌ رويه‌ بروند راه‌ بر امت‌ تنگ‌ مي ‌شود زيرا اگر هر دو روزه‌ مستحبي‌ بگيرند تاركين‌ روزه‌ خلاف‌ رفته ‌اند. و اگر هر دو روزه‌ بگيرند و افطار كنند روزه‌داران‌ خلاف‌ جهت‌ رفته ‌اند يك‌ نفر از ما روزه‌ مي‌ گيرد و ديگري‌ نمي‌ گيرد تا روزه‌ داران‌ و روزه‌ خواران‌ به‌ امام‌ خود اقتدا كرده‌ باشند و از خط‌ دين‌ خدا خارج‌ نشده‌ باشند. سياست‌ ائمه‌ اطهار عليهم‌ السلام‌ همه‌ جا برپايه‌ وسعت‌ و گشايش‌ است‌ تا به‌ هر كيفيت‌ باشد امت‌ را در راه‌ دين‌ ضبط‌ كند و برابر استعداد هر انساني‌ تكليف‌ معيني‌ براي‌ آنها ترسيم‌ كنند. (کتاب سیره ائمه اطهار ع)