بهترین دارو برای آدم مضطرّ

زن‌ و بچه ‌اي‌ كه‌ سر شب‌ در فراق‌ پدر خود مي ‌سوزند و مي ‌نالند كه‌ چرا پدر آنها از مسافرت‌ نيامده‌ تا قدري‌ به‌ آنها آسايش‌ و آرامش‌ بدهد، بهترين‌ دارو براي‌ يك‌ چنين‌ خانوادة‌ منتظر كه‌ در فراق‌ پدر گريه‌ مي كنند، خواب‌ است‌. اگر از سر شب‌ تا صبح‌ بيدار باشند و بگريند شب‌ براي‌ آنها خيلي‌ طولاني‌ مي شود. شبِ‌ آدم‌ منتظر و آگاه‌ به‌ ثانيه ‌ها قسمت‌ مي شود و هر ثانيه ‌اي‌ يك‌ ساعت‌ به‌ حساب‌ مي‌آيد، وليكن‌ شبِ‌ آدم‌ غافل‌ و يا خوابيده،‌ هزارها ساعت‌ يك‌ ساعت‌ به حساب مي‌ آيد. پس‌ براي‌ خانواده‌ اي‌ كه‌ به‌ فراق‌ پدرشان‌ مبتلا شده‌ اند و مي‌ گريند، بهتر اين‌ است‌ كه‌ بخوابند و فردا صبح‌ كه‌ بيدار شدند چشمشان‌ به‌ ديدار پدرشان‌ روشن‌ شود. براي‌ انسان هاي‌ ناراحت‌ و منتظر بهترين‌ دارو خواب‌ است‌، بيداري‌ براي‌ آنها رنج‌ آور است‌. انسان ها كه‌ در آخر زندگي‌ از اين‌ وضعيت‌ دنيايي‌ خسته‌ مي شوند و از اين‌ كه‌ نيروهاي‌ جواني‌ آنها مصرف‌ شده‌، پير شده ‌اند و مزه‌ زندگي‌ از آنها گرفته‌ شده،‌ با مردم‌ زمان‌ بيگانه‌ شده ‌اند و مردم‌ زمان‌ هم‌ در انتظار مرگ‌ آنها روزشماري‌ مي كنند، زن‌ و مردي‌ كه‌ در يك‌ چنين‌ وضعيت‌ رواني‌ و پيري‌ قرار گرفته‌ اند قهراً به‌ خداي‌ خود مي ‌نالند و از خدا انتظار فرج‌ و سلامتي‌ و قدرت‌ و ثروت‌ دارند. اگر اينها تا روز ظهور امام‌ زمان‌ زنده‌ بمانند روزگار بر آنها سخت‌ و طولاني‌ مي شود. آنها از زندگي‌ خسته‌ شده‌ اند، امروز و فردا مي كنند تا خدا فرج‌ آن ها را برساند و آنها را به‌ سلامتي‌ و جواني‌ برگرداند. دعاي‌ اين ها مستجاب‌ مي شود وليكن‌ بعد از خواب‌ و بيداري.‌ مثل‌ اين‌ است‌ كه‌ خداوند به‌ اين‌ زن‌ و مردي‌ كه‌ در انتظار سلامتي‌ و فرج‌ هستند مي فرمايد: ساعتي‌ بخوابيد دكتر معالج‌ شما مي ‌آيد و شما را معالجه‌ مي كند. در اين جا خواب‌ مرگ‌ بر آنها مستولي‌ مي شود، مي‌ خوابند. مُردن‌ با خوابيدن‌ براي‌ شخصي‌ كه‌ از دنيا رفته‌ است‌، هيچ‌ فرقي‌ ندارد. بلكه‌ اگر خوابيده‌ باشند گاهي‌ اذيت‌ مي ‌كشند كه‌ پشه ‌اي‌ يا مگسي‌ آنها را بگزد ولي‌ وقتي‌ كه‌ از دار دنيا مي روند اين‌ اندازه‌ هم‌ اذيت‌ نمي‌ كشند. خواب‌ آنها براي‌ خودشان‌ يك‌ ساعت‌ است‌ يا مانند خواب هاي‌ معمولي‌ است‌ كه‌ شب‌ خوابيده‌ اند و صبح‌ بيدار شده ‌اند. خداوند آنها را با طيّ‌ الزمان،‌ يعني‌ هزار سال‌ در يك‌ ساعت،‌ دو هزار ساعت‌ در يك‌ ساعت‌، آنها را به‌ فرجي‌ كه‌ انتظار داشته ‌اند مي رساند. (دعای ندبه- جلد اول)