- حور و غلمان بهشت، انسانهاي وابسته به مؤمنين هستند.

 نعمت ديگري كه خداوند در اين آيات و تفاسير آن به اهل بهشت وعده مي دهد پذيرايي آنها بوسيله حور و غلمان است. مسلّم است كه بهره برداري انسانها هنگام استفاده از نعمت هاي خداوند متعال اگر به توسط خود آنها باشد يا به توسط ديگران فرق مي كند مانند كسي كه پاي درخت ميوه اي نشسته و بدست خود ميوه مي چيند و استفاده مي كند يا مانند مالك قدرتمند و ثروتمندي كه نوكر و كلفت زيادي در اختيار او هستند. هركدام از آنها سعي دارند كه بهتر و بيشتر به ارباب خود خدمت كنند و او را پذيرايي كنند يا بصورت بهتر حورياني از جانب خداوند تبارك و تعالي مأمور مي شوند كه آنچه لازم دارد بصورت هديه از جانب خدا ضمن سلام و اظهار رضايت خدا براي او بياورند و از او پذيرايي كنند. اگرچه آن بنده مؤمن خدا مانند ديگران از ميوه بهشت استفاده كرده است لكن لذّت او دو برابر از لذّت ديگران بهتر و بيشتر است يكي اين كه حور و غلمان از او پذيرايي كرده اند و ديگر اين كه آن نعمت ها را بصورت هديه و كادو از جانب خدا براي او آورده اند. پذيرايي ها با اين كيفيّت ها خيلي باهم فرق دارد. حور و غلمان بهشت انسانهاي وابسته به مؤمنين هستند كه به شفاعت و هدايت آنها داخل بهشت مي شوند. طبق بعضي احاديث از رسول اكرم هر بنده مؤمن كه از روي ايمان و تقوا در اطاعت خدا بوده است اجازه پيدا مي كند آنچه كه مي تواند از انسانهاي ضعيف الايمان و انسانهايي كه در دين خودشان گول خورده و گمراه شده اند به بهشت بكشانند. مانند پدري كه فرزندان ضعيف و ناتوان خود را به بهشت مي برد. حور و غلمان همان زنان و مرداني هستند كه به شفاعت و فعاليّت هاي يك مؤمن داخل بهشت مي شوند. دوستي و محبّت بين انسان شفاعت گر و كساني كه به شفاعت او داخل بهشت شده اند آنقدر زياد است كه نمونه آن دوستي بين پدر و فرزندان دنيا مشاهده نشده است. مردان بهشتي از نظر جواني و زيبايي چنانند كه خدا مي فرمايد مانند دُرّ و مرواريد دست نخورده هستند و همچنين زنان بهشتي آنها هركدام جديّت و سرعت دارند كه بيشتر به مولاي خود خدمت كنند و مولا مانند يك پدر مهربان و دانشمند آنها را به علم و دانش خود تربيت مي كند تا آنها را به ثروت و نعمت هاي بهشتي برساند و با اين كيفيّت بندگان مؤمن خدا و دوستان آل محمّد (ص) به هيأت ملوكان و پادشاهان در بهشت زندگي مي كنند. حديثي از امام صادق (ع) در تفسير صافي مي فرمايد: يك پيرزن از دوستان ما كه مشاهده مي كنيد از روي فقر و ناداري پاي ديوار نشسته يا علي مي‌ گويد و مردم براي او ارزش قائل نيستند در حكومت ما به مقامي مي رسد كه پادشاهان و رؤساي دنيا به او متوسّل مي شوند و حاضرند هميشه در خدمت او باشند و او شفيع آنها شود و به شفاعت خود آنها را به بهشت بكشاند. (تفسير سوره طور)